ကိုယ့္ ေနရာေလးမွာ ပိေတာက္ေတြေဝတဲ့အခါ
ခ်ယ္ရီေတြ ၾကားကမင္းကိုသတိရတယ္....
ကိုယ္မျဖစ္မေန မလုပ္ခ်င္တဲ့အလုပ္ေတြကိုလုပ္ေနရင္ေတာင္
မင္းကိုေတြးမိၿပီး ေျဖသိမ့္တယ္....မင္းေရာ ဒီလိုေအာင္ျမင္မႈေတြၾကားမွာတကယ္ေပ်ာ္ေနရဲ႕လား....
ပင္ပန္းေနတဲ့အခါ မင္းရဲ႕အားေပးစကားေလးေတြနားေထာင္တယ္..
မင္းအတြက္ေတာ့ ကိုယ့္စကားသံမေရာက္ႏိုင္ေပမယ့္ေပါ့...
တစ္ခ်ိန္တုန္းက ကိုယ္ဟာအရမ္းကေလးဆန္ခဲ့တယ္...
မင္းကို ကိုယ္ကလြဲလို႔ဘယ္သူကမွခ်စ္ခြင့္မ႐ွိဘူးဆိုၿပီး...
ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ၾကာေတာ့နားလည္သြားတယ္...ကိုယ္ေတာင္မင္းကို
ဒီေလာက္ျမတ္ႏိုးမိတာ...မင္းခ်စ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ကိုသာ မင္းပိုင္
ဆိုင္ခြင့္မ႐ွိဘူးဆိုရင္......ေနပါေစ...ကိုယ့္အိပ္မက္ကမင္းေပ်ာ္ေနဖို႔ပဲ
စာနာတတ္သြားတာမဟုတ္ဘူးေနာ္ ကေလး.....
ကိုယ္က မင္းကိုပဲေပ်ာ္ေစခ်င္တာ....ကိုယ္ မစာနာတတ္ဘူး...
