Underground University (Editing)

Chapter 1 slow down school zone

Chapter 1
""""""""""""""
"Kuya atee!!!!"

I cried while hugging tita anday

"tita san pupunta si ate at kuya? "

"magtatrabaho lang sila sa malayo"

Yan ang paulit ulit na sinasabi ni tita hanggang sa lumaki ako,maagang nawala sila mama at papa namatay sila sa car accident habang pauwi

Palipat lipat kami ng bahay.ewan ko ba kay tita kung bakit
Siguro dahil na rin sa trabaho niyang pagtuturo kung saan saan siya nadedestino.

Lumaki akong si tita lang ang kasama kaming dalawa nalang ang natitira, wala siyang asawa kaya tinuon niya nalang ang buong atensyon niya sa pagtuturo tinatanggap niya kahit anong paaralan pa siya magturo ,siya na rin ang nagpaaral sakin ibat ibang school kada taon hanggang sa lumipat kami sa MASE CITY kung saan permanente na kaming nanirahan hindi na pinalilipat si tita dahil narin sa katandaan

18 y old na ako. G 12 sa pasukan bakasyon palang ngayon. nakahiga lang ako upuan namin na narra habang naglalaro sa phone ko

Magaganda ang tanawin rito sa mase city nasa tabi kasi ng bukid ang tirahan namin at sa ilang lakad lang ay matatagpuan mona ang ilog. 2 years na kaming naninirahan rito kaya kabisado kona ang mga lugar. Medyo malayo ang bayan ng mase.marami ng tao dun maingay kaya prefer kong dto nalang ako kung pagpipiliin ako

"Ashi. Halika na kakain na!!!"
Sigaw ni tita

"nandiyan na!"

Pumunta na ako sa kusina at nakaupo na dun si tita kaya umupo na rin ako sa upuan na pahaba. Maliit lang ang kita ni tita kaya d siya makabili ng mga ibang gamit pangbahay.napupunta lahat ng pera niya sakin at sa mga mag aaral kaya malaki ang utang na loob ko kay tita

"bukas pupunta tayong bayan bibili tayo ng mga gamit mo pang school"

"Sige po tita"

Mabait si tita pero wag mo siyang gagalitin kundi kawawa kang maglilinis ng bahay.

Magsisilipran lang naman lahat

Kinabukasan**

Nakatingin lang ako sa phone ko habang nasa jeep kami

"nandito na po tayo" sigaw ni manong ng tumigil ang jeep

Bumaba na kami ni tita sa jeep at mula dito sa kinatatayuan ko halos malula ako sa sobrang taas na mga building,ang layong ng itsura ng bayan sa lugar namin

Palakad kami ni tita papuntang mall. hanga talaga ako sa gamda ng mase city dahil noon palang. hindi lang dahil sa organized beauty nito kundi dahil rin Sa cleanliness

nang nakapunta na kami sa mall ay bumili na ako ng mga gamit sa isa sa mga store or bookstore roon yung mumurahin lang ang bnili ko para tipid

Pagkatapos namin ay dumiretso kami sa public market bibili kasi si ng mga gamit ng mga bata sa school si tita

Taon taon yan ginagawa ni tita

"di kaba bibili ng bag mo ashi? "
Tanong ni tita

"di na tita, ayos pa yung bag ko dun"

Tumango nalang si tita at nagpatuloy na sa pagbili

Nanonood nalang ako ng tv sa loob nitong market.

Isang lalaking nagtotour dito sa mase city.
Pero may umagaw sa atensiyon ko. Bakit may sign sa gilid ng daan na

Slow down school zone

Eh wala namang school sa tabi niya puro palayan at ilang meters pa bago makapunta sa malaking building na pinakamalapit dun.

Ano yun nakabaon ba sa lupa yang school nayan

Pero siguro napad pad lang dun or may nangtrip lang na nanlagay.

And impossible dn namang nasa ilalim ng lupa.

Hay nako ang liit liit na bagay kasi, napapansin pa.

After namin mamalengke ni tita. Kumain muna kami sa gilid ng streetfoods. And there i saw different student na nakasuot ng mga familiar na uniform

Highlight ang Uniform ng Zen Academy, the most prestigious school here in the city ang in whole world. Well only prestigious na mga tao lang dn ang kayang makapasok jan.

Halos familiar sakin lahat ng unirform nga mga students na dumadaan but i saw a man walking at the overpass kakaibang uniform niya at ngayon ko lang nakita

The polo is color white and the coat and pants are color wine red. May bagong bukas bang school? Siguro pero wala akong nababalitahan? Well maybe sobrang busy na ako sa studies and hindi na ako nakasyadong nakakapagbasa ng dyaryo

Nakatitig lang ako sa matangkad na lalaki at napakaputi na naglalakad sa overpass nagbigla itong tumingin sa akin na ikinataas ng balahibo ko.

Blanco lang siyang nakatitig sa akin hanggang sa bumitaw ako ng tingin dahil nakakapamghina ang titig niya.

"Anong problema nun"

I shake my head para mawala sa isip ko

"Problema ang ano??" Tanong ni tita napalakas ang pagkasabi ko

"Ah wala po tita"

Ilang oras pa ang lumipas ay napagpasyahan ng aming umuwi. Akdang sasakay na kami sa jeep ay biglang may humawak sa braso ko nabigla kong ikinagulat

"Miss teka!" Tinig ng isang lalaki sa likod ko
Napalingon kami ni tita

Isang matangkad na lalaki at napakapamilyar ng muka niya. Napaka amo at parang ang gaan ng loob ko sa kaniya

"Yung wallet mo nahulog" sabay abot sakin ng wallet ko

Napagtanto kong nagmamalasakit lang pala siya at hindi masamang tao.

"Omg. Nahulog pala. Marmaing salamt po ng marami, maraming salamat po" yumuko pa ako para i extend ang aking gratitude

"Nako ok lang, ingatan mona yan sa susunod,delikado dito"

Ngumit pa ito sa akin

"Opo kuya, salamat po ulit"

Tumingin pa ito kay lola at bahagyang yumuko, magkalkilala ba sila? Ngumiti si lola bilang eeply

Nagpaalam na itong umalis dahil may pupuntahan pa raw siya. Pero parang pamilya talagang mukha niya

"tita? Kilala niyo ba siya? Parang magkakilala kayo eh at parang familiar siya"

"Oo kilala ko ang taong yun"

Bigla akong napatingin kay lola

"Eh lola magkakilala pala kayo, bakit hidni manlanv kayo nag chikahan no. Siino ba yyng kuya nayun lola"

Si lola kahit kailan talaga very nonchalant. Relatives na palay bakit hindi naman lang kinausap or sa bagay titian naman sila. Maybe they are not so very close

"Anak siya ng isa sa mga kapatid ko"

Bigla akong kinutuban sa sinabi ni lola
Ang lakas ng pintig ng puso ko

Hindi kaya siya ng kuya ko?