Underground University (Editing)

Chapter 28

CHAPTER 28

Anong din nila na hindi pa alam ng mga nasa itaas ang mga nangyayari rito sa underground kaya  sana hindi sila kasama bukas.  ginagawa niya rito, don’t tell me siya ang panganay na anak nila?pero ang sabi ni treo nasa labas ng underground ang mga pamilya niyap

“jhairo anong ginagawa mo rito?”

Tanong ko sa kanya nagbabakasakali na sana ay hindi siya ang anak at kung sakaling mangyari man iyon ay hindi lang ako ang pinagsinungalingan niya kung hindi ang mga kaibigan niya at lahat ng tao sa school

“ashi pease let me explain”tumingin siya sa mama at papa niya “ama, ina? Excuse us please?”

“take yourtime son.”

Hinila ako ni Jhairo sa isnag kwarto at pinaupo ako sa isang malambot na upuan

“ashi please don’t get mad at me.” tumingin ako sa kanya na naluluha parin

“paano jhairo sabihin mo sakin kung panong hindi ako magagalit sayo?, bat mo ginagawa ito, you betrayed us! Lahat kami!”

“please let me explain!!”

“sige ano mag explain ka ngayon din, siguraduhin mong valid ang reasons mo jhairo”

“treo know about this”

Mabilis niyang banggit na ikinagulat ko s-si treo? Panong?

“ magkapatid kami, siya ang nagdala sayo rito”

Halos hindi ko alam ang sasabihin ko, hindi ko alam kung maniniwala ba ako sa mga pinagsasasabi niya

“we planned this together, but please don’t hate him ok. Ang alam niya lamang ay. Ipupunta ka rito dahil gusto niyang malaman ang totoo ayaw na niyang magsinungaling pa sayo”

“Kailang niya pa nalaman na anak siya ng hari?”

“he was high school nung sabihin ko sa kanya, hindi na ring siya nagulat noon dahil alam nrin pala niya magmula pa nung bata siya, saka lang siya nagulat ng sabihi kong magkapatid kami” huminga siya ng malalim

“please don’t hate him mamaya lamang ayy nandito na siya”

“so bakit niyoa ako pinunta rito ano ang tunay na dahilan?”

Naiiyak parin ako hindi ko alam kung ano bang magiging reaksyon ko sa mga bagay bagay na nalaman ko ngayon

“kinuha ka namin para makiusap, magmula ng nalaman naming apo ka ng principal ay hindi na kami nagpaligoy ligoy pa at ginawa namin ang makakaya namin para makuha ka, pero hindi pumayag si treo dahil masyado kang mahalaga sa kanya pero ang kapatid namin si tyron ay, pinipilit ka parin na ipakuha dahil gusto na niyang mag aral sa eskwelahang pag aari namin”

Pag aari nila? So totoo nga na pag aari ng mga runner ang underground university

“marami nang mga runner ang nilisan ang kanilang tahanan rito sa underground dahil sa kagustuhang nilang mabigyan ng edukasyon ang kanilang anak ngunit hindi lahat ng umalis rito ay nagtagumpay sa labas ang iba ayy naging pulubi namamalimos sila sa daan upang may pang aral lamang, marami narin ang bumalik rito dahil sa nahihirapan sila sa buhay sa labas hindi lahat ng mga runner ay mayayaman, marami ring ordinaryong mga tao rito”

“Pero bakit hindi kayo naghiganti na kunin muli ang pag aari niyo?”
Nalulungkot ako sa mga kwento niya

“masyadong malakas ang mga tao hindi namin sila kaya” ngumiti siya sakin “pasensya na ashi pero magmula ng inagaw samin ang eskwelahan ayy ito na ang goal ko ang maibalik muli ang samin, kahit magkaroon lang kami uli ng karapatang makapag aral sa eskwelahan na iyon ayy masaya na kami, at muling maibalik ang underground academy”

Naluluha na siya, lumapit ako sa kanaya at hinagod ang kanyang likod para pakalmahin siya, ngunit ngumiti lamang siya at nagpunas ng mata

“gusto ka naming gawing hostage, para sa kontrata pero parang hindi ko ata kayang gawin yun ashi”

Ngumiti ako sa kanya at niyakap siya “ don’t worry ako na ang bahalang makiusap sa kanila”

Dahil sa nagyari ngayon ayy nagbago ang pagtingin ko sa mga runners, na hindi naman talaga sila masama gusto lamang nilang makapagaral

“ashi”

Napalingon ako sa pintuan ay laking gulat ko ng makitang nandoon si treo, agad akong napabitaw sa pagkayakap kay jhairo

“t-treo najan ka pala hehe”

Pero tiningnan niya lamang ako at umalis, natawa na lamang kami ni jhairo
“ sige na puntahan mo na siya”
Niyakap mo muli siya at sabay ngumiti

“dont worry magiging maayos ang lahat”

“maraming salamat”

Mabilis akong tumakbo papunta kay treo, hay nako selos nanaman

“treo!” ayaw akong lingunin ano ba naman ito

“treo” ayaw parin ahh alam kona

“arayyy~~” nagkunwari akong nadapa ,at agad namang siyang lumapit sakin

“okay kalang? Saan masakit ikaw kasi bakit hindi ka nag iingat”

Pano ayaw mo akong lingunin”

Inalalayan niya akong tumayo at nag pout

“pano kais bakit mo niyayakap si jhairo”

Ahaha ang cute niya mapagtripan nga

“bakit masama ba?”

“eh pano kasi nagseselos ako” ang cutee niyaaaa

“so kailangan lambingin kita kapag nagseselos ka ganun?, bakit may tayo ba?”

Nabigla siya sa sinabi ko at yumuko na lamang

“sabi ko nga wala” parang naiiyak na yung muka niya

Napangiti na lamang ako, nang bahagyang aalis na siya ay mabilis ko siyang hinila at

TSUUPP!!

( 0 _ 0    )

Ahaha gulat naman ang muka niyang tuminin sakin “tayo na?”

Hindi parin siya nagsasalita at nakatingin lamang sakin “ ayaw mo, sige alis na ako”

Pero mabilis niya na hinablot ang aking kamay at isinandal sa may pader

“ akala ko ayaw mona sakin” ngumiti siya sakin at mabilis na ipinagdikit ang aming mga labi
Ang lambot ng lips niya, nagulat rin ako sa ginawa niya ngunit nang mapansin niyang pinikit kona ang aking mata ay napangiti siya muli, at nagsimulang gumalaw ang labi niya kaya sumasabay na lamang ako, hindi ko alam humalik ano ba nakakahiya!!hinawakan niya ang bewang ko para as lalo pa akong mapalapit sa kanya, ipinulupot ko naman ang aking mga kamay sa kanyang leeg at mas lalo pang lumalim ang halikan namin

“ehem!!”

Mabilis kaming naghiwalay nang marinig ang boses ni jhairo, agad naman akong pinunta ni jhairo sa kaniyang likod hayy nako seloso talaga

“ikaw jhairo ahh, wag ka nang magpapayakap sa GIRLFRIEND KO” ahahha talagang idiniin niya pa iyong word na ‘girlfriend ko’

Natawa na lamang kami ni jhairo dahil kay treo nako napaka isip bata talaga

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Nang bumalik kami sa hapag kainanay napagusapan namin angtungkol sa eskwelahan na sinusubukan nilang kunin ang kanilang pag aari ngunit hindi nila kaya dahil malalakas ang mga tao at pinagbawalan sila ni jhairo at treo dahil maraming napapahamak, ipinakilala narin ako ni treo sa mga magulangng niya

Humingi rin sila ng tulong sa akin at sinabing bukas ayy susugod ang mga normal na tao rito sila ate, kuya at lolo at ang mga guro at estudyante. Sinabi sinabi ko naman na wag na silang mag aalala dahil magiging maayos din ang lahat dahil hindi naman mahirap sila mahirap kausapin... At kaya lamang nalabanan nila ang mga runner ay dahil sa paniniwalang mapanganib silang kalaban. At gusto nilang manggulo

Sa mga nagdaang taon. Maraming mga nasaktan dahil sa mga labanan nila.. Ngunit ang lahat ay isa lamang palang hindi pagkakaunawaan hayy kung noon pa nila inagos ito edi matagal ng may kapayapaan sa underground university