Chapter 22

77 5 0
                                        

CHAPTER 22

Pagkatapos ng pagsalakay ng ng mga runners sa school makalipas ng isang araw ay bumalik narin sa normal ang lahat, parang walang nangyari, madami pang gumugulo sa isip ko, gusto kong magtanong pero pinili kong manahimik muna

Nasa loob ako ng room ngayon nakatitig sa bintana habang iniisip kung bakit ako gustong kunin ng mga runners ano bang ginawa ko sa kanila. Yan yung nakalimutan kong itanong kay treo nung isang araw. Kay kuya Ash ko nalang tatanungin mamaya

“ goodmorning class” bati ng prof. Namin

“ goodmorning sir”

Meron na prof. Namin pero wala parin yung tatlong angHELL di ko rin sila nakita kanina sa room nila. Absent nanaman yung mga hayy. Ano pangang bago

BAAAG!!!

“ Treo! Jhairo! Kimber! Hindi niyo ba kayang pumasok ng hindi kikalabog ang pintuan”
Halatng nag iinit na si sir

“ easy sir ang pogi pogi niya pamandin ngayon”

‘don’t joke around kimber” natatawa na ako sa nangyayari pero kailangan di ko ipahalata

“ were sorry sir, di na po mauulit” pormal na sabi ni jhairo

“ 30 mins late estudyante paba kayo? Punta sa labas squat hanggang matapos ang subject ko!!”

“sir naman wag masyado mainit ang ulo dadami wrinkles niyo yan”

“ NOW!!” natawa nalang ako dahil kahit si treo ay walng nagawa

At yun nga wala silang nagawa kundi sundin ang utos ni sir

Nagpaalam ako kay sir para mag CR at syempre paglabas ko madadaana ko sila , pero di ko sila pinansin

Pabalik na ako sa room, bumili narin ako ng bottled water dahil anuhaw ako kanina. Habang papalapit ako sa kanila, may naisip akong kalokohan ahihi maasar nga si treo

Nang nasa harap na nila ako ay nginitian ko sila maliban kay treo

“ jhairo kimber gusto niyo tubig?” pag aaya ko sa kanila

“ yes please.”
Pakiusap ni jhairo

Binigay ko sa kanila yung bottled water na binili ko at lumapit sa tenga ni kimber na katabi ni treo

“wag mo titirahan si yung asungot, uminom ka ng marami ahh”

Ngumiti siya sakin bilang pag ayon, tumingin naman ako sa gawi ni treo na masama ang tingin sa akin

“may galit ka talaga saakin no”

“anong may galit, ang bait ko kaya sayo”
Sabay dila ko sakanya at pumasok na sa room. Tatawa tawa nalang ako dahil sa ekspresiyon ng mukha niya. Ganun siguro iutsura niya kapag naiinis, parang natatae na hindi mailabas.

Natapos na ang first period namin nandito narin yung tatlo at pipeste nanaman ako nitong si treo, hinihintay nalang ngayon ang susunod na teacher ng pumasok si kuya Ash hingal na hingal na tila ba tumakbo pa papunta rito bakit parang haggard na haggard siya ngayon.

“ excuse me class, where Asheya Ashi Almonte”

Kusa ko nang itinaas ang kamay ko para makita niya ako, nakita ko namn na nagtinginan yung tatlo na parang may hindi magandang nangyari

“come to the principal’s office now, pati kayong tatlo”
Nanibago ako dahil sa boses ni kuya Ash, napaka seryoso

Kaya nagmadali kaming tatlo na sumunod sa office ng principal, hindi narin namin nagawang pansinin ang bulungan ng mga classmate namin, walng nagtangkang magbukas ng bibig namin dahil sa awra ni kuya Ash

Nang nasa harap na kami ng principal’s office ay hindi na kumatok si kuya Ash at agad agad na pumasok kaya sumunod nalang kami sa kanya

“goodmorning po”

Sabay sabay namin bati sa principal pero napansin kong halos lahat ng teachers sa academy ay nandito, anong nangyayari? Anong meron

“umupo kayo”
Utos samin ng principal kaya umupo kami sa bakanteng sofa

“asheya ashi almonte? or should I call you Ashera Ashi Valdez”

V-Valdez? Anong sinasabi ni principal apilyido yon nila kuya Ashat ate Ashera

“s-sir, what do you mean?”

“kapatid mo sila alam mona kung sino, gusto kong sila mismo ang magsabi sayo pero we don’t have enough time.” nangingilid na ang luha ko guto kong puntahan si kuya at ate, gusto ko silng tanungin ng tanungin kung bakit nila ako iniwan bat hindi nila siabi agad pero para bang na nakadikit na itong pwet ko sa upuan di ako makagalaw

“im sorry for not telling immediately ashi” ani ni ate ashera
Pero eto ako nakatingin lang sa kawalan at tuluyan nangang bumagsak ang luha ko, yung luhang hidi ko mapigilan
Pupunasan kona sana ito nang inabutan ako ni treo ng panyo, wala akong choice kundi kunin ito

“balak kang kunin ng mga runners”

Biglang napaangat ang ulo ko sa sinabing iyon ni principal.
“b-bakit namn po nila ako kukunin, m-may nagawa po  ba akong masama?may nasaktan po ba ako sakanila?”

Di ko alam kung anong sasabihim ko, nanginginig na ang ang mga kamay ko

Natatakot ako

Pero isang naramdaman kong may kamay na humawak sa kamay ko na dahilan para tumigil ang panginginig nito

Lahat ng mga teachers ay nakatingin kay sa kamy namin ni treo, tatayo sana si kuya Ash at tila may sasabihin ngunit pinigilan siya ni sir principal

“gusto ka nilang kunin, because you will be their next Queen

Underground University (Editing)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon