(Sabah yani üniversite derslerini felan yazmayacağım)
Okuldan çıkınca saatime bakıp arabaya bindim. İrem'in çıkmasına yarım saat vardı. Onun okuluna doğru yol aldım. Ben oraya vardığımda İrem yeni çıkıyordu. Fakat bir grup ERKEK ona yiyecek gibi bakıyordu. ERKEK. Hemen arabadan inip İrem'İn yanına gittim. Elinden tutup arabaya götürdüm. Sinirden her tarafım titriyordu.
-Noldu Aral?
-Sana neden yiyecek gibi bakıyorlar? dedim sinirle.
-Öyle mi bakıyorlar? Tamam sakin ol.
-İçine düştüler.
-Tamam sakin ol. dedi elimi tutmuş yüzüme bakıyordu.
-Aral canım tamam yok bir şey. dedi en azından az da olsa rahatlamıştım.
-Tamam ben iyiyim. dedim ve arabayı sürmeye başladım.
Eve geldiğimizde arabayı park ettik ve kapıya kadar yarış yaptık. Ama yine ben kazanmıştım.
-Saymıyorum saymıyorum hile yapıyorsun.
-Neymiş hilem?
-Bir ara öyle baktın ki bırakta durayım. dedi ona sarılıp öptüm onu. Ve birlikte merdivenleri çıktık.
Yan komşumuzun ziline bastık. Ada ve Açelya'yı almak için. Kapı açılınca Hayriye teyze "Sessiz olun uyuyorlar" dedi kısık bir sesle. İçeri girdik. Gerçektende koltukta uyuyorlardı. Tüm masumluklarıyla. Onları kucağımıza alıp evimize gittik. Ben Ada'yı, İrem Açelya'yı yatağına yatırdı.
Biz mutfağa geçip birlikte yemek yapmaya başladık.
-Aral. dedi İrem kötü bir ses tonuyla.
-Efendim ufaklık. dedim kıkırdadı ama yine yüzü düştü.
-Ada. Sence Ada biraz hasta gibi durmuyor mu? dedi. yüzüne öyle mi ? bakışı attım. Başını salladı. Onların odasına gidip Ada'ya baktım. Evet sanki biraz halsiz gibiydi.
Mutfağa İrem'İn yanına gittim.
-Halsiz gibi. dedim. Bir şey demedi ve makarnayı karıştırmaya başladı.
******
-Babaaa. dedi Ada kapının orada.
-Günaydın Prenses.
-Babaaa.
-Efendim.
-Çikolata. dedi ve İremle gülmeye başladık.
-Ya çikolata istiyorum ben. diye mızmızlandı ve ağlamaya başladı.
Biz hala gülüyorduk.
-Ya yemek yedim ama.. dedi ve ben dayanamayıp çikolatayı ona uzattım.
-Baba ben? dedi Açelya.
-Sana vermeden olur mu meleğim? dedi İrem ve diğer çikolatayı Açelya'ya uzattı.
-Hadi saklanbaç oynayalım. dedim.
-Oluur. dedi Ada, Açelya ve İrem.
Saymaya başladım. "1,2,3,4,5,6.....50" ve onları bulmaya çalıştım. Yatak odamıza gittim
-Sobeee. dedi Açelya ve Ada. Ah tanrım onlar mutfak masasının altına saklanmış olmalılardı.
Neyse büyük avımız buralarda olmalı.
Yatağın altına eğildim. YOK.
Banyoya gittim. Tam küvetin içine bakacaktım ki. İrem sırtıma atladı.
Birlikte kızların yanına gittik.
-Anne in babamın sırtından orası bizim. dedi Açelya. İrem sırtımdan indi.
-Babanız benim.
-Hayııır bizim. dedi Ada.
-Hayır benim.
-Kocanı çaldığımız için özür dileriz annecim. dedi Ada ve boynuma atladı.
-Hayır kızlar siz ve anneniz benimsiniz. dedim. İrem, kızlara pişmiş kelle gibi sırıtıyordu ve bir anda yanağımı öptü.
Saçma oldu galiba. Kaç gündür hatta haftadır yazamadım. Bizim akıllının şifresini unutmuşum. Özür dilerim Sevgilim <3131 Seni seviyorum ufaklık -A
