ik woon al 19 jaar in Vinkeveen, een dropje met als hoogte punt een hoop weiland, veel water.. heel veel water en ontelbaar veel eilanden. ik deze tijd ben ik 3x verhuist maar het grootste deel van de 19 jaar woonden ik op de baambrugse zuwe, ik was 4 toen ik verhuisde en 16 toen ik er weg ging. je kan dus wel zeggen dat het ik mijn kinder jaartjes daar heb doorgebracht.
de baambrugse zuwe, of te wel de zuwe, was een lange straat met zo een stuk op 50 grote vrijstaande villa's er op aan de plassen. het was een prachtige locatie en zeker een pracht van een huis alleen de zure had wel een extraatje en dat mijn lieve mensen zijn kort gezegd de mensen die er wonen. golddiggers, gokbazen, drugs, mensen met geld waar het onzeker van is hoe het gekregen is, vrouwenhandel, spionnen en oudjes die vroeger goed gekocht hadden en hard hadden gewerkt en wij...
Door op te goeien in zo een verklipte wereld leerde ik wel hoe het echt zat... m'n buurjongen had het eniges kindsyndroom en m'n broer werd daar in mee genomen. Ik vocht dus altijd om gezien te worden en m'n zelf te presenteren
Jaaa.. wat een kut tijd was dat als 8 jarig meisje maar toch zal ik het voor altijd dankbaar zijn! Want zonder dat was ik niet zoals ik nu ben en met de kennis die ik nu heb. het grappige was dat mijn moeder totaal niet meeging in dit wereldje. ze was eigelijk een beetje een buitenbeeldje. ze kleden zich normaal, liep op sneakers, had geen botocs of anderen fillers. het is dat ook dat ik mijn ouder dankbaar ben voor wat ze mij hebben laten zien en met name hebben laten zien hoe je kan zijn en hoe je wilt worden. respect, eigenware en met name in het speciaal normen en waarden. ik denk dat ik het nergens beter had kunnen leren!
