Zeven: Drijvende rozenblaadjes

19 0 0
                                        

Een uurtje later word ik wakker in mijn bad die nog vol ligt met drijvende rozenblaadjes. Mijn kaarsen zijn ondertussen al uitgegaan. Ik word wakker door een geluid, een luid geluid. Een geluid waar je rillingen van krijgt. Ik kruip stilletjes uit bad en draai een handdoek rond mijn middel. Ik hoor voetstappen op de houten vloer in de woonkamer. Ik krijg het benauwd en begin een angstaanval te krijgen. Waar is James nou wanneer ik hem nodig heb?

Ik hoor de voetstappen verder weggaan en ik neem de kans om naar de keuken te sluipen, zo heb ik een uitzicht over de volledige woonkamer. Ik zie niemand en ik hoor niets meer. Ik vraag me af wie dit zou doen en vooral waarom? Ik doe het licht aan en ga ervan uit dat de inbreker al weggeslopen is. Ik wandel meteen naar de keuken om te kijken of mijn handtas niet verdwenen is. Tot mijn verbazing lijkt het alsof er niets aangeraakt is. Geen geld, geen gsm, geen laptop. Er lijkt niets te missen. Ik snuister in mijn handtas en vindt alles terug zoals het zou moeten zijn. Ik beslis om het zo te laten en sluit alle deuren voor ik terug naar de badkamer ga. Wanneer ik binnenkom in de roze badkamer krijg ik bijna een hartstilstand. In wat lijkt op rode lippenstift, dat waarschijnlijk bloed moest voorstellen staat er het volgende geschreven: "Ik zie je en ik zal krijgen wat ik van je wil."

Het eerstvolgende wat ik gisteren dan nog gedaan heb, is James gebeld en daarna was ik van plan de politie op de hoogte te brengen. Nog voordat ik de politie kon bellen, heeft James me gezegd dat ik dit beter niet kon doen. Geen idee waarom maar ik luister nou eenmaal altijd naar hem. 

Je hebt het einde van de gepubliceerde delen bereikt.

⏰ Laatst bijgewerkt: Sep 25, 2018 ⏰

Voeg dit verhaal toe aan je bibliotheek om op de hoogte gebracht te worden van nieuwe delen!

FluweelroodWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu