Άπιαστο Όνειρο

Το όνειρο

''Δεσποινίς Ανδρέου, αν έχετε την καλοσύνη φυσικά και δεν σας διακόπτουμε από το ταξίδι που κάνει το μυαλό σας, θα μπορούσατε σας παρακαλούμε να απαντήσετε στην ερώτηση του διηγητή; ''

''Ορίστε; Ναι, συγγνώμη κύρια Διαμαντόπουλε, αφαιρέθηκα.''

''Το καταλάβαμε, δεσποινίς. Λίγο περισσότερο να συμμετέχατε θα το εκτιμούσα ιδιαιτέρως.''

''Μάλιστα.''

Τρρρρρννν..

''Περάστε για διάλειμμα και σας παρακαλώ μην ξεχάσετε την εργασία της Δευτέρας. Θα συνεχίσουμε την επόμενη φορά. ''

''Ρε συ, τι έγινε μέσα; Πάλι ήσουν στον κόσμο σου. Δεν το συνηθίζεις, αλλά τις τελευταίες μέρες είσαι μονίμως αλλού. ''

''Άστο ρε τίποτα όλα καλά. Απλά είμαι κουρασμένη.''

''Αλίνα, οκ εγώ να το δεχτώ, αλλά σε ξέρω πολύ καλά για να το πιστέψω. Αυτόν τον καιρό κάτι σε απασχολεί. Μπορείς να μου μιλήσεις, κολλητή σου είμαι. ''

''Σ'ευχαριστώ βρε Ιωάννα πραγματικά αλλά δεν νομίζω να μπορείς να καταλάβεις. Μην σου πω θα με περάσεις για τρελή κιόλας. ''

''Για τρελή σε έχω περάσει από τότε που ταιριάξαμε. Έλα πες μου τι τρέχει; ''

''Να..Θυμάσαι τις προάλλες που ήμασταν με τα κορίτσια στην παραλιακή και δεν είδε η Σοφία το λεωφορείο που πήγε να ξεκινήσει και τρόμαξε ότι θα την πατούσε; ''

''Ναι , και; Τρόμαξες κι εσύ; Καλά γι αυτό είσαι έτσι;''

''Όχι μωρέ. Δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι αυτήν την εικόνα. Το λεωφορείο να φεύγει.  Από εκείνη την μέρα βλέπω στον ύπνο μου το ίδιο όνειρο. Βλέπω μια σκιά άντρα..και μετά το λεωφορείο να φεύγει.. Δεν ξέρω ποιός είναι. Μόνο με βλέπω να τρέχω προς το λεωφορείο και να φωνάζω ένα όνομα. ''

''Ποιό όνομα;''

''Άλκη.''

''Μα δεν ξέρουμε κανέναν Άλκη.''

''Το ξέρω. Δεν ξέρω γιατί μου έχει κολλήσει έτσι, αλλά μου πετάγεται συνέχεια στο μυαλό αυτή η σκηνή. ''

''Έλα ρε συ Αλινάκι ένα απλό όνειρο είναι, προσπάθησε να απασχολήσεις το μυαλό σου με κάτι άλλο και θα το ξεχάσεις. Έλα και στην προπόνηση το απόγευμα, έχεις να πατήσεις κοντά βδομάδα και ο Χρήστος φωνάζει.''

''Ναι,δίκιο έχεις. Πάμε μαζί σήμερα. Λοιπόν πάω γιατί θέλω να τελειώσω και τα αγγλικά σήμερα. Τα λέμε στη σχολή.''

''Εντάξει κοριτσάκι μου, τα λέμε αργότερα.''

Η Αλίνα πήρε τον δρόμο για το σπίτι της και ήταν φανερό πως η φίλη της δεν την είχε καθησυχάσει. Ευχήθηκε παρόλα αυτά να έχει δίκιο η κολλητή της και να ξεχαστεί με το να επανέλθει κανονικά στο πρόγραμμά της. Κυνηγούσε απλά έναν άγνωστο σε ένα όνειρο. Αυτό έπρεπε να λέει στον εαυτό της. Ότι αυτός ο μυστήριος Άλκης ήταν απλά ένα όνειρο. Ένα άπιαστο όνειρο....