Girlfriend For Hire [Completed]

Chapter 21: Shock

Zoey's pov
Hindi ako makapaniwala na si William ang first love ni Jasmin. Pero support ako sa kanila.

On the way ako sa garden dahil may sasabihin daw si Kasper sa akin.

I arrived at the garden and saw Kasper in the bench sitting. He's smile is still charming as ever.

Our eye's met. He stood up and approach me.

Kasper: hey

Me: hey.
      :Ano pala ang sasabihin mo?

Kasper: did you miss me?

Hindi ako naka salita. Ofcourse miss na miss ko siya.

Me: syempre!

He smiled from ear to ear.

Me: kamusta na pala si joannah?

His smile faded when i asked the question.

Kasper: wala na eh

Nanlaki ang mga mata ko

Me: wala na kayo ni Joannah? Bakit?

Kasper: hindi kami. Siya

Me: siya? Anong ang nangyari sa kanya?!

Kasper: wala na. Patay na siya eh.

Kasper's pov
I told Zoey everything. What happend to Joannah? Well....

Back at canada:
Hayyy! Finally I arrived at the canada international airport. Im so so exited na makita si Joannah. Ano kaya ang reaction niya?

Ng umabot ako sa bahay ni Joannah. Nakita niya ako. She gave me the sweetest smile:-)

She hugged and kissed me on the cheeks.

3weeks have passed. We were doing great. We spend a lot of time for each other. One day...we were about to go to the beach to swim. When we crossed the street....

"JOANNAH!!!!!!! " 'sigaw ko. And there, she got hit by a bus.

Hindi ko akalain na mamamatay na siya. Marami pa kaming pangarap sa isat isa.

Today is the day when joannah will be buried. Nasa lobong na kami ni joannah.
Invite ko sana sina Jiro pero busy sila sa school eh. Sinabi lang nila na condolence.

Lumalit sa aking ang tatay ni Joannah. At sinuntuk niya ako sa mukha.

"Kapal ng mukha mo! You did not look after my daughter! Now look what happen?! Bweshet!" Sigaw ng tatay niya.

Sa sobrang guilty ko. Wala akong masabe.

"Mas mabuti pa. Umalis kana! Hindi kana namin kailangan dito" sabi ng nanay ni joannah. Wala akon magawa kundi umalis nalang.

I just arrived at Manila. After what happend to joannah, i got mad at my self.

When i arrived at manila i did not yet reveal that im back. I don't want them to know yet.

Im sorry joannah. May you rest in peace😪

End of flashback.......

Pagkatapos sa nang yari, hindi na ako lalapit sa ibang babae. Except Zoey.

Zoey's pov
Nasa classroom na ako. Wala kaming teacher dahil malapit na mag summer. Isip daw ni Jiro na don na daw kami mag summer sa korea. Syempre gusto ko. Pero miss na miss ko na si nanay at tatay. Kelan kaya sila babalik?

Nandito lang ako, naka upo. Ang ibang kakalase ko nasa labas. Iniisip ko lang yung sinabi ni Kasper sa aking kanina. Wala na si Joannah😪. A tear fell from my eyes. Alam na pala nila jiro na wala na si Joannah. Eh bakit hindi nila sinabi agad sa akin?

Haysss! Iniisip ko din yung last words ba sinabi ni Kasper bago siya umalis.

Kasper: I really missed you, Zoey
Me: miss din kita.

He hold my hand bagi siya nag salita.

Kasper: Can i be your boyfriend?

Na shock ako sa sinabi niya.

KRINGGGGGGG!!
Kasper: oi hala! Aalis na ako. Baka ma late pa ak sa klase ko. Mamaya nalang. Bye.

He gave me a kiss in the cheeks, winked at me and left.

Bakit ginawa niya yon? Alam ba niya na boyfriend kona si jiro? Bakit ka———
Naputol ang iniisip ko ng dumating si Jiro.

Jiro: oist! Bal, anong iniisip mo?
Me: wala. Iniisip lang kita dahil bukas kana gagraduate. Iiwan mo ako.
Jiro:kaya nga, don na tayo sa korea. Ako bahala sa school mo don. Hindi pwede hindi kita makasama.

Na speechless ako. Pano na si Nanay at si tatay? Isang school year nalang, eh gagraduate naman din ako. Dito nalan ako. Pero hindi ko gusto iiwab si Jiro. Hhayssss.

Jiro: alam mo? Wag mo nalang yan isipin muna. Tara na?
Me: saan tayo pupunta?
Jiro: pasyal tayo bago ako gagraduate.

I smiled and nodded at jiro. Ang swerte ko talaga ni Jiro.