Als -eeuwenoude gedachtes- plotseling zingen

109 11 7
                                        

De wind lacht,
roept roekeloos jouw naam,
want het dendert duizendmaal door de snaren heen

De bladeren vliegen,
glijdt schaamteloos van de bomen,
want het verwacht geluid, geen geduld

De voeten druppen,
lacht geluidloos over de trappen,
want het licht schijnt vanuit het donker, op jou

De saamhorigheid fluistert,
weerkaatst gedachteloos het klinken van bestek,
want dan denk ik aan jou

En stamp er (alsjeblieft) 'klootzak' bij

Je Zou Het Proberen ...Verhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu