Elemeshas Academy

CHAPTER 2- CURIOUSITY

Nasa ganoon kaming sitwasyon nang matauhan ako.

"Xander a-anong ginagawa mo?" ang tanong ko. Hindi siya sumagot at hinawakan ang aking pisngi.

dO_Ob

"Xander ano ba?!" ang irita kong sabi at inalis na niya ang pagkakahawak niya sa aking pisngi at inialis na rin ang isa niya pang kamay na nasa pinto para makawala na ako sa harap niya.

"Biro lang. hindi ako tulad ng mga lalaki diyan noh. Marunong akong rumespeto ng babae." Ang sabiniya at pumunta sa salamin ko at nag ay-os ng mukha. Ako naman tong umupo sa sofa at sinindi ang tv. Kung magtataka kayo kung may tv kami? Oo meron dahil katulad lang namin ang sa human world. Iba nga lang dito sa magical world kasi may kap-angyarihan kaming lahat dito.

Kahit na nakasindi ang tv ay hindi ko parin maiwasang tumingin kay Xander. Kahit na malayo ako ay kitang-kita ko ang dark brown eyes ni-ya. Tumingin siya sakin at kumindat. Ako tong namula at umiwas ng tingin. Binalik ko ang tingin ko sa tv. Curious na talaga ako... Bakit kila-lang kilala siya ng mga tao dito? Nanggaling naba siya dito? Bubuka na sana ang bibig ko nang may narinig akong kumatok sa pinto ng dorm ko.

dO_Ob

"Clara! Buksan mo nga itong pinto! Tama ba ang narinig ko?! May Chander daw sa dorm mo?" ang sabi nito na siyang ikinatawa naming ni Xander.

"Chander ka na pala?" ang sabi ko at pumunta sa pinto.

"Magtago ka dali!" pabulong ko sabi. Nag invisible na siya. That's his power? Interesting. At binuksan ko na ang pinto.

"Chander? Anong Chander? Walang Chander dito noh!" ang sabi ko at tumawa. Nag cross arms siya sa harap ko.

"Alam ko." Ang sabi niya.

"Chander ang wala pero Xander meron" ang sabi kong nakangisi na ngayon. Kita ko ang paglaki ng dalawa niyang mata na may halong saya.

"Nakabalik na siya?! Asan siya?!" nakangiting tanong nito. Childish ah...

d-_-b

"Ahh ehh nan-----" naputol na ni Xander ang pagsasalita ko.

"Lai, nandito ako. Long time no see makulit kong pinsan" sabi niya habang pawala na ang invisibility niya. He run his hand through his gold-en brown messy hair. Bat hangkyut ng taong toh?? Ngayon ko palang siya nakikilala tingin ko magiging close kami neto.

"Xan--------?!" tinakpan ko ang bibig ni Lia. Jusko po! Delikado ako ni-yan bukas!

Inalis ni Lia ang kamay ko. Binilisan ko ang pagpunta sa pinto para isara ito. Baka pasukin ako ng mga insekto!

"Hindi mo naman kasi kailangang lakasan Lia." Sabi ko sabay iling.

"Sorry naman. Ikaw banamang Makita ang pinsan mong 2 years nang nawala dito no" sabi niya at may pa duro-duro pang nalalaman kay Xander. Magpinsan nga sila.

"Alam ko pero di mo naman kailangang sumigaw. Madali tayo niyan ng mga insekto sa labas." Sabi ko habang nagpipigil ng tawa.

dO_Ob>>>>>>>>Lia

"T-teka, alam mong magpinsan kami?" di makapaniwalang tanong ni Lia.

"Oo kasasabi lang niya." Sabay turo kay Xander.

Umupo na ako sa sofa at nanood na ng Tv.

"Tangkad mo na ah! Parang kalian lang. buti naisipan mo pang bu-malik? Kumusta na kayo ni-----" napatingin ako sa magpinsan. Na-katakip ngayon ang kamay ni Xander kay Lia. May problema ba?

"May hindi ba ako dapat malaman?" kunot-noo kong tanong sa dalawa.

"Ah wala! Wala! " Palusot na sabi ni Xander tsaka ngumiti. Tumango- tango nalang ako. Ayaw ko nang manggulo.