chase and dreams

Prologue

Enjoy Reading.

JOHN PAULO'S POV

" JAMPAWLO" I automatically smiled upon hearing her voice. She really loves calling me that name.

" Babe " sabi ko ng makalapit sya. I hugged her and she tiptoed to hug me back.

" Jampawlo, bakit ang aga mo dito ngayon? " tanong nito ng kumalas ng yakap. " May klase ka pa ah "

Ginulo ko ang buhok nya bago sumagot.
" Wala si prof namin. "

" ah, " tumango tango pa ito. ang cute lang tingnan.

I hold her hand at tumungo na kami sa cafeteria para mag lunch. Early lunch rather. 10:30 pa lang kasi.

She's Alzherra Francine Legazpi. My girlfriend for three months now. She's really sweet, caring and understanding. She also supports me in every contest I'll join.

" Jampawlo baka matunaw ako " sabi nito habang tumatawa.

Nakatulala na pala ako habang nakatitig sa kanya. Her ovcean eyes is really mesmerizing, halata ang banyagang lahi nito.

" Ang ganda lang kasi ng girlfriend ko " nakangiti kong sabi.

"sus, nambola pa, kamusta pala ang practice mo para doon sa contest na sasalihan mo sa Laguna? "

" ok naman. Salamat sa pagsuporta "

"sus, drama neto. Babe, alam mo naman na aside from my family, isa ka sa inspirasyon ko diba? x seryoso kong sabi kaya sumeryoso din ito. " Ikaw ang inspirasyon ko kung bakit ako nagpapatuloy."

" Nu ba 'yan. Seryoso mo, basta ito lang tandaan mo, kasama mo man ako o hindi, I will always support you. Nakikita mo man ako o hindi, lagi lang ako susuporta sa'yo " sabi nito at hinawaka ang kamay kO.

" nga pala, nagrerecruit ang dream Ent. ng bagong trainees nila, gusto ko sana. " Sabi ko.

" Oh. Ano pa hinihintay mo? chance mo na 'yan "

" Kaso.." I doubt it. Malalayo ako sa pamilya ko, pati sa kanya. I can't risk our relationship para lang sa pangarap ko.

" C'mon, it's your dream "

" Pero babe malalayo ako sa inyo, sa'yo "

" Jampawlo, lagi mo naman akong kasama kase diba nga, nandyan ako sa puso mo. " Tinuro pa nito ang puso ko.

" Pero - "

" Babe , para sa pangarap mo "

" Tss. Ngapala. Pinapapunta ka si mama sa bahay "

" Talaga? "

Our days are extra special, lagi ko ring namemention sa kanya ang tungkol sa recruitmet ng Dream entertainment.

Akala ko lahat ng nararanasan namin araw arae ay panghabang buhay na. Until one day.

Kahapon pa ako text ng text at tawag ng tawag sa kanya pero wala akong nakuhang sagot. Okey naman kami noong isang araw ah. She even greeted me good morning. After that wala na akong reply na nakuha sa kanya.

Nag abang ako sa exit ng building nila ng hapon na iyon pero wala parin sya. Aalis na sana ako nh tawagin ako ng kaibigan nya.

" John Paulo "

" Rachelle, nakita mo ba si Alzhera? " tanong ko agad .

" Ah, yun na nga amg sasabihin ko eh " nag aalangang sabi nito. " Kahapon pa sya hindi pumapasok "

" Bakit? alam mo ba? di kasi nya sinasagot ang mga texts at calls ko." Nagpapanic na rin ako. Babe what's wrong? may problema ba?

Hanggang tanong na lang ako sa sarili ko ng may iabot na sobre sa akin si Rachelle.

" Pau, basahin mo na lang. Hinatid nya kanina sa bahay"

" A-ano to? " naguguluhang sabi ko.

" Pinabigay nya. Sana mapatawad mo sya " sabi nito at tumalikod na.

Nguguluhan naman akong naupo sa hagdan. Hapon na rin kaya kakaunti na lang ang mga estudyanteng pababa rito.

Binuksan ko amg sobre at binasa ko ang sulat. Sulat kamay nya ito.

Habang binabasa ko ito ay di ko namalayang naiiyak na ako.

" Uy, diba si John Paulo 'yan ng English department? " sabi ng babaeng tumigil sa gilid ko. Nakaupo parin ako sa dulo ng hagdan.

" oo nga, " sabi naman ng isa pa.

Pinunasan ko ang luha ko saka tumayo. Wala sa sarili akong naglakad patungo sa parking area ng school. I was never expecting this,
Di ko inaasahan na isang araw, iiwan lang pala nya ako nang walang pasabi-sabi.
Galit ang nangingibabawa ngayon sa akin. Binigay ko sa kanya lahat ng meron ako, pinaramdam ko sa kanya lahat ng pagmamahal ko pero ito ang igaganti nya? ang iwan at saktan ako?

-Princesarang