chase and dreams

Chapter 2

Enjoy reading.

SEJUN'S POV

Linggo ng umaga ng pumunta si Fhaye sa unit para ayain kaming bumisita sa cafe' na paborito daw nyang tambayan. Lately madalas na rin kming magkasama dahil nagpapractice kami para sa collab namin.

" Babi, saan ba 'yang cafe' na yan? " tanong ni Ken ng papalabas na kami ng elevator.

" Buang, dun sa pinuntahan natin dati nina Jheanne "

" Hehh? " gulat na tanong ni Ken.

" sarap kase ng cakes nila dun. Lagi akong pumupunta doon, tsaka fangirl nyo kaya ang may ari, " sabi ni Fhaye.

Tahimik kaming sumakay sa high lander, habang nasa byahe ay maingay na nag uusap si Ken at Jah, minsan ay  nakikisali rin si Fhaye na syang nagdadrive ngayon.

Mula noon, kada labas namin o may out of town trips, ayaw pumayag ni Fhaye na kami ang magdadrive, syabi nya, magrelax lang daw kami habang nasa byahe. Ken won't allow it but what can he do? tss.

"I won't fail you. Promise masarap ang mga desserts nila doon " She's referring tovthe desserts serve in that cafe'

" We trust you " natatawang sabi ni Stell.

ilang minutong byahe lang ang lumipas ng marating namin ang cafe'.

"Chase and dream cafe' " basa ko sa pangalan ng cafe na nakalagay sa itaas ng pinto.

Binati kami ng guard at ng mga waitress habang papasok, nakayuko naman kami habang naglalakad.

"Heads up, all the staff here are well trained "  sabi ni Fhaye.

Nasa bandang dulo kami ng cafe' naupo as the waitress approached us.

" Miss Fhaye? mangandang umaga po" magalang sa bati nito saka tumingin sa amin.

I can see that she is blushing.

" Good morning Pia, si Franz ba andito? " tanong ni Fhaye,

" Wala po eh, nasa probinsya po, nagkaproblema kase sa isan nilang cafe' doon "

" Nga pala Pia, mga kaibigan ko- "

" Naku miss Fhaye sino pa ba ang hindi nakakakilala sa kanila, hello po, welcome to Chase amd Dreams cafe' . I will serve you for today, I am Pia po "

Nakangiti itong humarap sa amin saka iniabot ang menu nila,

" Pia, meron pa bang dark creme cookies? " tanong ni Fhaye,

" Tamang tama po, may itinira sa inyo si Ms. Franz bago umalis kahapon, bilin nya na sa inyo lag daw iseserve ,"

" Talaga? " excited nman si Fhaye " sige, yan na lang order ko tsaka pineapple juice"

" Opo" saka naman nilista ni Pia ang sinabi ni Fhaye, I ordered  muddy chocolate cake  and orange juice.

   We stayed there until lunchtime saka kami umuwi sa condo para doon na maglunch, 

We had our late lunch and ofcourse Fhaye cooked .

"Did yu guys like that cafe'?" tanong ni Fhaye habang kumakain na kami.

" Yes, sarap ng cake na inorder ko " sagot ni Jah.

" Yes, I love that muddy chocolate cake " sagot ko naman. " I'd like to visit there again "

" Nice, I'll introduce you to the owner next time "

Alzhera's POV

" Manang, iiwan ko muna sa'yo si Pau, I have to visit my bRanch in Iloilo po " sabi ko sa nanny ni Paula .

" Sige miss Franz, mag iingat ka " sabi ito at itibabi ag plantsa para humarap sa akin. " Miss, lately kase napapadalas na ang pagsama ng pakiramdam ni Pau. "

" Manang, alam ko po, Paul is doing his best to find a new donor naman " sabi ko,  " besides Paul is going home tomorrow, susunduin ko pa naman sya bago ako aalis, "

" thank you miss, kahit na hindi mo naman kadugo si Pau , nandyan ka para sa kanya "

" Manang Pau is my daughter, " tanging sabi ko.

manang Fely has been with Paul since he was young, Manang Fely is already like his second mother kaya malaki ang respeto namin para sa matandang ito . Paul is just 7 when manang Fely arrived at their home in Iloilo, pero ngayon, Paul is already 27 and manang Fely is around 40 years old na din.

" Thank you , " sabi nito at binalingan na ang ginagawa .

Masaya ako kasama si Paula at Paul, with them I feel comtented. Si Paul din ang tumulong sa akin sa pagpatayo ng cafe'. Pinahiram ako nito ng puhunan at makapagpatayo ng main branch ko sa Iloilo . Hanggang sa lumipas ang apat na taon at naisipan kong i-expand ang cafe'. Tinulungan rin ako ni Paul na makahanap ng pweding pagtayuan ng cafe' dito sa Manila and he got a place, walking distance lang ito galing sa mall kaya marami ring customer.

Few years ago, I was studying  BSHRM at PUP until something came up in the province that me and my family staying in Manila needs to go home. Mula noon ay hindi na kami nakabalik pa ng Manila, 

After leaving Manila , I enrolled at a university in Iloilo  and continued studying BSHRM and there I met Paul, BSBA student and we became close friends.

  Mula noon naging sandalan ko na si Paul, dahil sa kahirapan na nararanasan sa bayan na dinatnan ay kailangan kong mag working student.
    I applied as waitress sa restaurant na pag mamay ari ng tita ni Paul at doon ako kumukuha ng allowance ko at pati pambaon ng dalawa ko pang nakakabatang kapatid.

Naging labandera ang aking ina para may makunan kami ng pang kain sa araw araw. Nagsasideline din ako ng online selling para kahit paano ay may extra akong pagkukunan.

Ngayong taon lang din naging stable ang branch ng cafe' ko dito sa Maynila kaya ngayon ay dito rin ako nagfofocus, saka mas pinili kong dito na rin sa Maynila manatili para masamahan ko si Paula habang naghihintay ito ng operasyon nya.

Paminsan minsan naman akong umuuwi sa Iloilo para bisitahin ang main branch ko doon.

Nahiga ako sa kama ko saka napaisip.

Ang successful na nya ngayon. Marami nang tao ang nakakakita ng talenyo nya, dati mga mini contest lang ang sinasalihan nya pero ngayon buong mundo na amg makikinig sa mga musika niya. Masaya ako sa achievements nya. Napabuntong hininga ako saka gumulong patungo sa kabilang banda ng kama at binuksan ang drawer kung saan nakapatong ang lampshade,. I got my photo album there, naupo ako sa kama habang inisa isang binuklat ang bawat pahina mg photo album until I settled to a pic taken 5 yearx ago.

Flashback ...

" Babe harap dito " sabi nya saka itinuon sa akin ang cellphone nya habang pareho kaming nakaupo sa damuhan.

Humarap naman ako at ngumiti sa camera.

" Isa pa," masayang sabi nito.

" Ayaw ko, husto ko dalawa tayo " nakangusong sabi ko.

" Sige " sabi nito at umudog sa tabi ko. Inakbayan ako nito pero tinulak ko sya para matumba sa damuhan.

"a-ano--" di ko na sya pinatapos sa pagsasalita at humiga ako sa nakadipa nyang braso. Kinuha ko ang cellphone nya saka hinarap sa amin ang camera. "

" babe naman eh "

End of flashback...

Nakangiti ako sa camera habang sya naman ay kunot noong nakatingin sa akin. Kuha ang pictire na to noong second year college ako at sya naman ay fourth year college na.
Malungkot na Hinaplos ko ang litrato at hindi ko namalayang tumulo na pala ang luha ko.

" Sana hindi ka na galit sa akin. Sana napatawad mo na ako " kausap ko sa picture namin.

Tiniklop ko na ang photo albun saka ibinalik ito sa drawer. saka nahiga na sa kama.

Whaaa.  Excited ba kayo? ako din eh. Haha by the way.  Vote and comment your reaction po. Kamsarang 💙

-Princesarang