Chapter 5

48 1 1
                                        

**Joshua POV**

I don’t know what’s the reason why we ended up like this -___-, Minahal ko siya ng higit pa sa buhay ko, and I will love her until the day I’ll die. Gulong gulo na ang utak utak ko, kung anu-ano na ring dahilan ang pumasok sa utak ko, pero wala pa rin, hindi parin sapat ‘yun para makipag-break ‘saken si Loraine.

Loraine, Loraine my Girlfriend, but not now, *Alam niyo ‘yung feeling na hindi mo malaman ang dahilan kung bakit nakipag-hiwalay sayo ‘yung taong mahal na mahal mo?

**Next Day**

“Joshua Rene Salvador, ano na naman bang pumasok ‘dyan sa utak mo at nag uwi ka na naman ng babae sa Condo mo?” – Ang mommy kung umu-uwi lang pag may nagawa akong problema at Graduation ko ‘nung Elementary.

“ano na naman mom? ‘San mo na naman napulot ‘yan?” Tanong ko sabay salumbaba.

“Look at this pictures, paano mo ipapaliwanag ‘yan.” Kinuha ko ‘yung binigay niyang mga picture pero ‘di ko tiningnan alam ko naman na si Meliza ang tinutukoy niya eh. Ang aking BestFriend.

“Mom, She’s my Bestfriend, nag dinner lang kami.” Saad ko, eh totoo naman eh, dinner lang. At sa Bestfriend ko ako lumalapit ‘pag may problema kami ni Loraine.

“Dinner? Sa Condo, Maraming Restaurant, And first, ‘di ko kilala ‘yan, Kilalang-kilala mo naba talaga ang babaeng ‘yan? Paano kung mahirap lang pala ‘yan papaikutin ka lang niyan, tap—“.

“ ‘yun nga eh, ‘di niyo siya kilala, kaya wala kayong karapatan husgahan siya. Sa tuwing wala kayo ni dad, siya ang nagiging Nanay, Ate, BestFriend ko na dapat kayo ang gumagawa, ‘di ko nga magawang mag sabi ng problema sa inyo eh. Dahil lagi kayong busy sa pagpapayaman.” -__-

***SPLLAAASSSHHH**

Isang malutong na sampal ang inabot ko,

“Wow, I MISS YOU SO MUCH Mom.” Saad ko,

“kalian ka pa natutong sumagot ha?” – mommy sabay hawak sa ulo niya.

“Mabuti ‘pat ‘di na lang dapat ako umuwi ditto.” – dugtong pa niya.

“Mabuti pa nga. Iiwan at iiwan niyo parin naman ako. Pare-parehas lang kayong lahat.” And with that I walked out

Bastos na kung bastos. Pero masisisi niyo ba ‘ko? Eh tuwing b-day ko nga ‘di man lang maisip na umuwi. Aanhin ko lahat ng Regalong natatanggpa ko kung wala naman sila ‘diba?.

Itutulog ko na lang ‘tong mga pesteng problema ko. At sana ‘di na ako magising -__-

[‘wag mawawalan ako ng Chinitong character]<3

Pang uto ka author Goodnight :(

 to be continued....

A Best Friend's LieStories to obsess over. Discover now