Limitless

bölüm4 / Geçiş

bölümde hiç bir heyecan vs yoktur. hikayenin asıl konusuna 5.bölümde başlayacağım için bağlam amaçlı  yazılmış bir kısımdır. iyi okumalar..

-tatlım?

-tatlım, hadi eve gitme vakti

Etrafı buğulu bir camın etrafından seyrediyordum ve başım çatlıyordu . başımı bir sağa bir sola yavaşca hareket ettirerek görüşümün yerine gelmesini bekledim . Babamı ve yanında ki hemşireyi net bir şekilde gördüğümde tek elimden güç alıp yattığım yerde doğruldum , başım çok ağrıyordu . babam ve hemşire karşımda gülümsüyordu

-eve gitmek istiyormusun tatlım?

Hemşire sesi gibi nazikti. başımla onu onayladım ve babama baktım . Gözlerime odaklanmıştı ve yorgun görünüyordu.

+hemen hazırlanırım

-iyi hissetmiyorsan bu gece burada kalabiliriz?

+sorun değil

Başıyla beni onayladı ve hemşireye dönerek;

-bizde o sıra şu rapor işlerini halledelim , ne dersiniz?

Hemşire nazik bir şekilde babamı başıyla onayladı ve odadan ayrıldılar.

Yataktan kalkıp aynanın karşısına geçtim ve yorgun gözlerime baktım . saçlarım dağılmıştı ve başım çatlıyordu . ellerimi ve yüzümü yıkadım. Saçlarımı taradım ve gömleğimi düzeltip converse’lerimin bağcıklarını bağladım . siyah hırkamı üzerime geçirdim ve montumu elime alıp yatakta oturmaya başladım . Uyumadan önce gördüğüm son yüzün Victor’un ki olması sinir bozucuydu . fazla dalıp gitmeme zaman kalmadan babam içeri girdi

-hazırmısın?

+evet . okul çantam sende mi?

-işte burada.(ceketinin altında kalmış çantamı havaya kaldırdı)

+tam bir centilmensin (yataktan kalkmıştım)

-biliyorum (omuz silkti ve kapıyı açtı )

 eve geldiğimizde hava çoktan kararmıştı. babam yiyecek birşeyler hazırlaması ve yarın bana göz kulak olması için Maria’yı aradı . saat 23:18 ‘i gösterirken Maria gelmişti . Maria’nın hazırladığı ıspanağı ve makarnayı yedikten sonra Victoria Secret’ın ünlü show’larından birini izledim ve odama çıktım. Yatağımın hemen yanında ki büyük cam geceleri gerçektende hoşuma gidiyordu. Dışarıda ki sisli hava genellikle bende kitap okuma isteği uyandırırdı ama sahip olduğum baş ağrısıyla bunu yapmam mümkün değildi.

Bilgisayar’ımı aldım ve yatağıma gömüldüm . Elimde internetle bağlantısı olan her hangi bir şey olduğunda da yapacağım gibi Twitter’a girdim . Burayı seviyordum . İnsanlar gerçekte ne kadar pisliğe bulanmış ve kötü durumda olduğunuzu bilmeden size kalplerini açıyor , size inanıyorlar ve garip bir şekilde mutlu olmanızı sağlıyorlar . Sahip olduğum 3.452 takipçinin çoğuyla sohbet ediyorum ,inanılmaz ama hepsi hissettiklerimi anlıyor . Onların yaşları , cinsel tercihleri , siyasi görüşleri, çirkin ya da güzel olmaları umrumda değil . çünkü onlar da benim için aynısını düşünüyor . Tanrı’nın insanlığa en büyükhediyesi internet olmalı .