Hidden talent (voltooid)

9. Anne-Linde

een nieuw dingetje in mijn boek, ik ga uit verschillende personen schrijven!! hoop dat jullie dit leuk vindenxx

(Luna)

"Dag Emma, tot morgen." Zeg ik, nadat Benthe hier is geweest, wilde ze meteen weg. Ik haal mijn gitaar tevoorschijn, ik hou van gitaar spelen, daar word ik rustig van. Het helpt altijd maar nu heb ik het pas echt nodig, wat Benthe mij net vertelde kwam best wel hard aan, ik wist niet dat ze zich buitengesloten voelden. Een nieuwe zin voor mijn liedje schiet me te binnen.

'i wanna be with you, forever, and ever, you stay here with me'.

Zing ik. Het klinkt mooi, ookal zeg ik het zelf. Ik leg mijn hand op mijn gitaar, ik weet niet wat ik nu moet doen, moet ik kiezen tussen Emma en Benthe, dat kan ik niet. Ik ga maar wat op mijn telefoon, voor ik het weet heb ik een lange tekst naar Benthe gestuurd.

-Luna- Hey Benthe, je viel me nogal aan, ik had geen idee dat jij je buitengesloten voelde door mij, ik dacht dat je het zou begrijpen, ik heb Emma al heel lang niet gezien. Ik heb goede herinnerinnen aan haar, ik wil niet kiezen tussen jullie, ik wil met jullie allebei bevriend zijn, ik deed miss een beetje overdreven. Sorry daarvoor, ik voel me nou heel rot, kunnen we het goedmakenxx je friend!

Oké rustig Luna, ze heeft het gelezen, maakt niet uit rustig rustig.

-Benthe- Je deed idd een beetje overdreven met Emma, daardoor voelde ik me buitengesloten, én je liet me ook zitten, ik wilde je familie ontmoeten en dat is niet alleen om je vader, ik dacht dat je Emma belangrijker vond dan mij en dat je voor haar echt alles over had, maar ik moet ook accepteren dat jij ook andere vriendinnen hebt dan ik, ik ben niet de enige voor je.

-Luna- Sorry, echt waar het spijt me. Maar Emma ik en jij kunnen toch ook gewoon met zijn drieën vriendinnen zijn, dan zijn we allemaal blij, vind je het wat? Ik begrijp het als je geen vriendinnen meer wil zijn.

-Benthe- Ik wil niets liever dan vriendinnen met jou zijn, het is weer goed, ik app Emma!xx:-)

-Luna- ik ben zo blij dat het weer goed isxxxx keer 1000 bye!

(Emma)

Ik zit op mijn bed, op het moment dat Benthe binnenkwam voelde ik me zo... schuldig. Het voelde alsof het mijn schuld is, alsof ik tussen hen in kwam staan om hen uit elkaar te drijven. Benthe wil vast niets meer van me weten, ik hoop zo dat ik het niet verpest heb tussen hun. Ik begin aan mijn haar te friemelen. Ik heb bruin haar, meestal in een slordige knot, er hangen meestal wel wat plukjes los. Pling! Zegt mijn telefoon, een berichtje, van Benthe.

-Benthe- sorry voor daarnet, ik heb het inmiddels goed gemaakt met Luna, nu jij nog. Friends???xxx

-Emma- Ik moet sorry zeggen, ik ging tussen jullie in staan.

-Benthe- Nee nee nee, jij kan er niets aan doen, ik wil echt waar weer vriendinnen met je zijnxxx

-Emma- Echt??

-Benthe- Yepperdeyepyep

-Emma- ok dan, het is goed.

-Benthe- fijn, moet gaan bye.

-Emma- bye.

Wat een opluchting, ik ben blij dat het weer goed is tussen ons.

de volgende dag

(Benthe)
Ik kom aan in het muziek lokaal, de les is nog niet begonnen, maar ik merk gewoon dat er iets niet klopt. De hele klas staart naar me, dat doen ze alleen als ik heel erg voor schut ben gezet. Dat is toch niet zo? Stacy is de eerste die iets zegt. "Jij bent dus met Luke, de computer nerd, heb ik begrepen." Stacy: Ze was ooit de beste vriendin van Jesy maar na een flinke ruzie, hebben ze elkaar nooit meer gesproken, maar ze is dus nog steeds wel zo'n popu meisje als Jesy, alleen heeft zij het niet zo op mij gemunt maar op Anne-Linde, ze pesten haar altijd omdat ze zo klein is, terwijl ik erachter ben gekomen dat Jesy eigelijk Josine heet maar ze het heeft afgekort naar Jesy, maar niemand pest haar daarmee. "Nee, dat heb je dan verkeerd begrepen." "O ja natuurlijk, ik heb het fout maar mevrouwtje daar heeft gewoon helemaal gelijk." Iedereen lacht, ik ren het lokaal uit waar ik tegen Jesy aan bots. "Zo zo, wie zullen we daar hebben, ons eigen hartje." (op mijn shirt staat een hart). Ik negeer het en loop door. Ik bots tegen Anne-Linde aan, ze houdt zich altijd eenbeetje op de achtergrond. Met haar boeken achter haar hoofd zegt ze zacht sorry en loopt door. Ik loop ook door.

(Anne-Linde)

Ik loop door de gangen van school als een meisje Benthe tegen me aan loopt, ik verstop me achter mijn boeken en zeg sorry, ik loop door. Ik hoop dat ik Stacy niet tegen het lijf loop, ik ben bang dat ze me weer gaat pesten zoals altijd, omdat ik zo klein ben. Ik schaam me er rot voor, ik ben 1,32 m en ik ben 13, dat toch niet normaal! Gelukkig, ik ben bij mijn lokaal en zonder Stacy tegen te komen, weer een zorg minder, de volgende 50 minuten dan.

(Benthe)

"Benthe, Benthe, je kunt niet zomaar weglopen, je hebt les." Roept de stem van meneer theekopjes, dat is niet zijn echte achternaam, maar hij zegt in plaats van een scheldwoord altijd 'vliegende theekopjes', zijn echte achternaam is van Zanten. Ik stop, draai me om en doe net of ik zijn stem niet herken. "Meneer th... ehm, van Zanten." "Ja dat ben ik en jij gaat nu naar je les jongedame, je hebt iedereen laten wachten."

Heey, ik hoop dat jullie dit hoofdstuk eenbeetje leuk vinden, ik wil nutellaverslaafdexx even bedanken voor haar recensie op mijn boek de leestip is The Famegame van pleunx byeeeeeeee