My best friend

Part 32

4 μήνες μετά

Πέρασαν τέσσερις ολόκληροι μήνες

Ούτε καν που το κατάλαβα.

Ο Κώστας άρχισε να καπνίζει, κάτι που δεν μου αρέσει πολύ αλλά τι να τον κανω... επιλογή του είναι. Εγώ τον αγαπώ όπως κι να'χει. Έχουμε τσακωθεί πολλές φορές όμως πάντα στο τέλος τα ξανα βρίσκουμε.

Η Έλλη παραμένει το ίδιο τρελή κι εξακολουθεί να είναι μαζί με τον Παντελή που μας γεμίζει σάλια κάθε φορά που την φιλάει.

Το ίδιο ισχύει κι για τον Άλεξ με τον Μάρκο που είναι πολύ αγαπημένοι.

Ο Χρήστος παραπονιέται συνέχεια γιατί δεν είναι κοντά του η Ελένη κι μας πρήζει τα ούμπαλα αλλά τον υπομένουμε.

Σήμερα είναι Σάββατο.

Αυτή την στιγμή είμαι στο κρεβάτι μου με το κινητό, έχει περίπου μισή ώρα που ξύπνησα, τώρα είναι 1μμ.

Θα στείλω μύνημα στην Έλλη να βγούμε, ρώτησα κι τους άλλους αλλά δεν μπορούν.

Εγώ:
Που είσαι?

Έλλη:
Σπίτι κι βοηθάω την μάνα μου με τις δουλειές πφφ

Εγώ:
Δηλαδή δεν μπορείς να βγούμε τώρα?

Έλλη:
Μπαα

Πες στον Κώστα

Εγώ:
Τον ρώτησα κι ούτε αυτός μπορεί

Έλλη:
Εεε τότε κάτσε σπίτι

Εγώ:
Βαριέμαι ρε

Έλλη:
Πηδά απ'το μπαλκόνι😂

Εγώ:
Εγώ φταίω που μιλάω

Έλλη:
Τεσπα τα λέμε αργότερα

Με φωνάζει η μάνα μου

Εγώ:
Με έσωσες τώρα

Μα τι στο καλό έπαθαν όλοι?

Κανένας δεν μπορεί να βγει

Επιδημία έπεσε?

Όχι μαλάκινση

Μ'αρέσει που έχω γενέθλια σήμερα κι ούτε ένα χρόνια πολλά δεν μου είπαν.

Μήπως τα ξέχασαν?

Όχι μήπως, τα ξέχασαν σίγουρα

Ευχαριστώ για την υποστήριξη ρε