Eskisi gibi yazamaz oldum sayende .
Güller açardı yüzümde ,
Seni gördükçe .
Unuturdum derdi kederi sende ,
Yeniden doğdum seni görünce ,
Mızmızdım haliyle ,
Küçücük bir çocuktum ,
Ama YÜREĞİM büyüktü !
Sevdam büyüktü !
Aşkım büyüktü !
Aşılmaz dedilerdi ..
Dayanamassın ağır gelir sana dediler..
Yine de sana koştum ,
Soluk soluğa kalmıştım kapına geldiğimde ,
Geçmişimi bırakmıştım ,
Tüm geride kalmışlıkları getirmedim .
Kapındayım , bak elimde yüreğim .
Kapını çalmıştım .
Sanki ; dışarıda dolu yağıyordu da ,
Ben sana sığınmıştım .
Almayacak mısın içeriye ?
Sahte sevgililere inat ,
Ömrüm olacak mısın ?
Nikah masasına oturduğumda .
Yanıma oturup elimden tutacak mısın ?
Bir yastığı ömür boyu paylasacak mıyız ?
İkimize benzeri yapıp büyütecek miyiz ?
İlk ağzından kelimeyi söylediğinde ,
Heyecanımı paylaşacak mısın benimle ?
Kal'da yanımda , Utansın cümle alem ,
Utansın yarım bırakanlar ,
Örnek alsınl sevdalılar .
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Kaybolmuşlar
PoesíaŞiir'ler birer sessiz haykırıştır Sonsuzluğa . Al kalemi eline bırak kafiyesini Umursama yorumlara ... Sen , sen olarak yaz ve de öyle kal.. Arkadaşlar yorumlarınızı , eleştirmek isteyenleri , önerilerinizi istiyorum . İster yorum ister mesaj ola...
