#Zawgyi
သံုးလေတာင္ျကာသြားခဲ့ျပီ။
သူဂိမ္းထဲကေနအျပင္ကိုျပန္ေရာက္လာခဲ့တာသံုးလျကာခဲ့ျပီ။ဒီအခ်ိန္အတြင္းမွာသူဂိမ္းထဲကိုျပန္ဝင္ဖို ့လဲ
အျကိမ္ျကိမ္ျကိဳးစားခဲ့တယ္။
သူေျပာခဲ့တဲ့နတ္ဆိုးကိုတစ္ျကိမ္ေလာက္ေတြ ့ျပီးေတာ့
အေပးအယူလုပ္ခ်င္တယ္။
သူ ့ကိုျပန္ေတြ ့ရမယ္ဆိုရင္ဘာကိုဘဲလုပ္ရလုပ္ရလုပ္ႏိုင္တယ္။
ဒါေပမယ့္သူ ့ရဲ့ဂိမ္းထဲကprofile အကုန္ပ်က္သြား
တယ္။ဂိမ္းကိုဒီသံုးလအတြင္းအစကေနျပန္ေဆာ့တယ္ level 60 ကိုသံုးလအတြင္းေရာက္ေအာင္
အသည္းအသန္ျကိဳးစားျပီးေဆာ့ခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ သူတို ့ႏွစ္ေယာက္သြားခဲ့တဲ့အဲ့ဒီ့ေနရာကိုဘယ္လို ့မွရွာလို ့မေတြ ့ခဲ့ဘူး။
တျဖည္းျဖည္းေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြကအေရာင္မွိန္လာတယ္။
ဒီလိုဘဲ သူ Jimin ကိုတသက္လံုးေနာက္ထက္ထပ္ျပီး
ေတာ့မေတြ ့ရေတာ့ဘူးလား။
ဟင့္အင္း ျကိဳးစားျကည့္ခ်င္ေသးတယ္သူအသက္ရွင္ေနႏိုင္ေသးတယ္ ဒီလိုျကီးလက္မေလ်ာ့ႏိုင္ဘူး။
Jimin ကသူ ့အတြက္ထူးျခားတယ္ အေရးပါတယ္
ျပီးေတာ့သူJimin ကိုခ်စ္တယ္အရာအားလံုးထက္
ပိုျပီးေတာ့…
_______________________________________
"ကြ်န္ေတာ္ေက်ာင္းသြားေတာ့မယ္အေမ"
"မနက္စာစားမသြားေတာ့ဘူးလား ျပီးေတာ့
တကၠသိုလ္ပထမဆံုးရက္ကို အေမတို ့လိုက္ပို ့စရာ
မလိုတာေသခ်ာလား"
"ကြ်န္ေတာ္ကကေလးလားတကၠသိုလ္ေတာင္
တတ္ေနျပီကို"
"အေမ့ အတြက္ေတာ့တသက္လံုးကေလးေပါ့ဟဲ့"
ရယ္ျပီးေတာ့သူ ့ဆံပင္ေတြကိုလာဖြတဲ့အေမ့ေျကာင့္
ရုတ္တရတ္ျကီးသူ ့ဆံပင္ေတြကိုဖြရတာျကိဳက္တဲ့
တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုသတိရလာတယ္။
သူ ့အေျကာင္းကိုေတြးလိုက္တာနဲ ့အလိုလိုိုဝမ္းနည္း
လာတာမလို ့ေငးငိုင္သြားတဲ့မ်က္ႏွာကိုအျပန္ျပန္ျပံဳး
လိုက္ျပီးေတာ့
"မနက္စာကေတာ့ေက်ာင္းမွာဘဲစားလိုက္ေတာ့မယ္
ကားမမွီမွာစိုးလို ့ကြ်န္ေတာ္သြားေတာ့မယ္ေနာ္"
"ေအးေအး ဂရုစိုက္သြားေနာ္"
"ဟုတ္ကဲ့"
ကားဂိတ္မွာလူမ်ားေနတယ္ ေအးေလ
အလုပ္ခ်ိန္သြားခ်ိန္ဆိုေတာ့လဲ။
သူထိုင္ေစာင့္စရာေနရာမရွိေတာ့တာေျကာင့္မတ္တပ္ရပ္ျ
ျပီးေတာ့ဘဲေစာင့္ေနလိုက္တယ္။
