First Aid Romance

Chapter 1

 "shit, shit, shit!"

Padarag akong tumakbo sa kusina , Kumuha ako ng dalawang piraso ng loaf bread sa mesa at mabilisang pinahiran ito ng peanut butter na hindi na pantay ang pagkaka lagay. Madali akong nagtungo sa harap ng salamin at pinag masdan ang sarili,

Oh no, I look like a potato damn it.

"late ka na Anastacia Macabebe!" mapang asar na turan ng ate ko na kalalabas lamang sa banyo

"alam ko!" hinablot ko ang pera na inihanda ko kagabi sa ibabaw ng drawer bago nagmadaling lumabas sa aming apartment.

Damn it!I'm so dead! May conference kami ngayon na dapat puntahan. Isang requirement namin sa aming cell biology at histology course subject ay ang umattend sa isang international conference na gaganapin ngayon dito. The International conference of the Asian Oncology Society, at ilang minuto na akong late shit talaga!

Hindi na talaga ako natutuwa sa sleeping habit ko! Yung kdrama naman kasi! Ilang oras akong babad sa laptop para tapusin iyong Scarlet heart, mugto pa mga mata ko kakaiyak at sa puyat, sasabihan na naman akong zombie ng mga kaklase ko!

"ay puki ng kabayo!?" nagsihulugan ang mga bitbit kong libro nang halos ilang pulgada na lang ang layo nung jeep sa katawan ko.

"HOY MANONG! WALA KA SA RACE FIELD!" sigaw ko kahit posibleng marinig niya pa dahil nakalayo na.

pakiramdam ko halos sumama ang kaluluwa ko sa bilis nung jeep na dumaan ang walang hiyang driver!pero teka! Kailangan ko nang mag madali !

mabilis ko lamang na pinulot ang mga libro at pinara yung traysikel sa tapat ko na nag aabang ng pasahero.

"Itchigawa Hotel manong malapit sa Sarto Pueblo Medical Hospital, paki bilisan na lang ho!"

Ilang tawag na mula sa mga kaibigan ko. Nag umpisa na raw ang conference, nakikinita ko na yung umuusok na ilong ni Dr.Jima Narciso pag nalaman niyang maging ngayon late parin ako.

Paktay na talaga!!

Ilang minuto na namin binabaybay ang daan buti na lamang at wala masyadong traffic sa dinaanan namin ni manong driver.

Mag aalas nuebe na, 8:00 talaga ang umpisa pero iniisip ko kasi na... Filipino time kumbaga, nakalimutan kong mga banyaga ang sponsors ng conference ang tanga talaga Anna! International nga kasi eh? Boba!

Tinapik tapik ko ang ulo dahil sa pagka pikon. "engot mo talaga kahit kailian!"

"ah..aray ko.."

Natigil ako at nilingon si mamang driver.

Hawak ng kaliwang kamay niya ang dibdib at ang kanan kamay ay naka hawak sa hand grip nung motor, dahil dito ay gumiwang giwang ang traysikel kaya napa sigaw ako.

"MANONG!!! Ahhhh! Teka! Itigil mo daali! Itigil mo please!"

I think he is having a heart attack damn it! I shrieked when we amost bump a mahogany tree pero itinigil niya roon ang sasakyan.

Mabilis akong bumaba at nilapitan siya he is leaning over the motor, hawak na ngayon ng dalawang kamay niya ang dibdib as if he is in pain.

Shit! Shit! What should I do!? Nagpa panic ako pero mabilis ko siyang nilapitan.

" manong teka, aalalayan kita ha , upo ka muna!" hindi niya ata ako narinig pero siya ang kusa na bumaba sa sasakyan, he is about to walk but he fell on the ground

"naku naku po! manong!!!"

He lost consciousness! Oh no this is getting more critical!

What to do! What to do!