[Unicode]
In class room:
nayeon : အား...ပျင်းတယ်
စာသင်ခန်းထဲ လေးယောက်သားအစောကြီးရောက်နေပြီး ဘာမှမွှေစရာမရှိတဲ့အခါ ထွက်လာတဲ့ nayeon ရဲ့ အသံပါ။
iren : ငါတို့ဒီနေ့ဘာအစီစဉ်မှ မရှိဘူးလား
ဘာအစီအစဉ်မှခေါင်းထဲက ထွက်မလာတဲ့အခါ ဘေးက mino ကောင်ကို အဖော်စွယ်ကြည့်တဲ့ အခါမှာမှ
mino : ငါကတော့ ရှိတယ်
iren နဲ့ nayeon စိတ်ဝင်စားမှုlevel မှာ ဟိုးထိပ်ဆုံးထိ
nayeon : ဘာလည်းငါတို့လည်း ဝေမျှပါဦးလား
mino : စာကြည့်သွားမဲ့ အစီအစဉ်လေ နင်တို့ရော လိုက်မလား
ရက်ရက်စက်စက် ပြစ်ချခံရတာမှ သက်သာဦးမယ့် naren တို့ အဖြစ် ဒေါသထွက်စွာဖြင့် irenမှ
iren : အဲ့နားမှာဘဲ လဲသေလိုက် အလကားဖွန်သွားကြောင်မဲ့ကောင်စုတ်
nayeon : အေးလေ သွား အခုချက်ချင်း နင့်ကို့မမြင်ချင်ဘူး
mino : နင် မသွားခိုင်းလည်း သွားမှာပါနော် အချိန်စောနေသေးလို့
nayeon : ဟွန့်...အကူအညီကိုမရဘူး
ထိုအချိန်ထိ တစ်ယောက်သောသူမှာ စာသင်ခုံပေါ် မေးထောက်ပြီး နေလေတော့ မနေနိုင်တဲ့iren ကပဲ
iren : ဒါနဲ့ ဒီအခန်းထဲမှာ သုံးယောက်ရှိတာလား လေးယောက်ရှိတာလား
ထိုစကားကြားလိုက်ကတည်းက irenတို့မိမိကိုပြောနေမှန်းjennie သိလိုက်တယ် ။ သို့သော် ကိုကကိုယ့်ဒုက္ခကိုပြောပြမလို့ ခေါင်ထောင်ကာရှိသေး သူတို့နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေတာနဲ့ ပြောမဲ့စကားတွေက ကြက်ပျောက်ငှက်ပြောက်...
mino : ဘာလို့လဲ jennie ရယ် ငါရယ် နင်ရယ် nayeon ရယ်လေ ဂေါက်သီးရဲ့
iren : ဘာဂေါက်သီးလည်း နင်တော့သေတော့မယ် ငါပြောမဲ့စကားတောင်မေ့သွားပြီ ဟိုမှာလေ ငါတို့ရဲ့စကားဝိုင်းမှာလည်းမပါသလို တစ်ယောက်တည်း ကမ္ဘာ့အပြင်ဘက်ရောက်နေတဲ့ jen ကိုပြောတာ
nayeon : အေးလေ..ဟဲ့jen အဲ့တာဘာဖြစ်နေတာလည်း တစ်ယောက်တည်း လတမှိုင်မှိုင်နေတယ်
