Unicode
ဘဝကတော့ကျောင်းသွားလိုက် အိမ်ပြန်လာလိုက်ပါဘဲ ဘာမှလဲမလုပ်ဖြစ်သလို လုပ်ချင်စိတ်လဲမရှိပါဘူး အခုလဲမနက်မိုးလင်းကတည်းက အိပ်ယာကနေလဲမထမိသေးဘူး ဒီနေ့ကကျောင်းပိတ်ရက်လေ
"ဒေါက်...ဒေါက်..သားရေ Hoလေး Omaဝင်လာပြီနော်"
ပြန်မဖြေခင်ဘဲဝင်လာတဲ့Oma
"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ Oma"
"အထွေအထူးမဟုတ်ပါဘူး သားအခုတလောဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ Omaကိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလို့ရတယ်နော်"
"ဘာဖြစ်လို့လဲOmaရဲ့ သားဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"
"သေချာလို့လား"
"သေချာပါတယ် ဘာလို့လဲ"
"မသိဘူးလေ သားအခုတလောခြေငြိမ်နေလို့ Joonieတို့လဲလာတာမတွေ့လို့"
"ဒီအတိုင်းပျင်းလို့ငြိမ်နေတာပါOmaရာ"
"မသိဘူးလေးသားရယ် သားအပါးကတောင်သာငြိမ်နေလို့မေးနေတာ"
ပြောစရာစကားတောင်ရှာမရတော့ဘူး ငြိမ်နေလို့ စိတ်ပူနေကြတာတဲ့ ကျွန်တော်အဲ့လောက်တောင်ဆိုးခဲ့လို့လား ငါလေးလိမ္မာပါတယ် ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ဘဲOmaကိုသာ ကြည့်နေမိတယ်
"ဘာမှမဖြစ်လဲပြီးတာဘဲ သားရယ် အောက်မှာသားဘာမှာထားတာလဲ Deliရောက်နေတယ်"
"ဘာမှမမှာထားပါဘူး"
"မသိဘူးလေ ကိုရှဉ့်ပေါက်လေးဆိုလား"
ကျစ်ဒီဘဲကြီးဘာတွေထလုပ်ပြန်ပြီလဲ
Omaကိုပြန်မပြောနိုင်ဘဲ အောက်ကိုအပြေးဆင်းမိတော့ လူအရပ်လောက်ရှိမယ့် ဂျက်ဖာကြီးနဲ့ ဘေးနားကDeliသမား
ဘာတွေလဲ
"ကိုရှဉ့်ပေါက် ဆိုတာလားဗျ"
ဒီဘဲကြီးတော့သေတော့မယ်
"မဟုတ်ဘူး"
"အာ့တာဆို ပါးဖောင်းလေးဆိုတာရော ရှိလားဗျ"
YOU ARE READING
BAL GYI
FanfictionZawgyi ဘဲႀကီးခမ်ားက Alcoholလိုဘဲ ေသာက္လိုက္လို႔ခါးသြားေပမယ့္ ဆက္ေသာက္ခ်င္ေနတုန္းဘဲ ဘဲႀကီးက မုန္းဖို႔ေကာင္းေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကခမ်ားႀကီးကို ခ်စ္ခ်င္ေနတုန္းဘဲ Unicode ဘဲကြီးခများက Alcoholလိုဘဲ သောက်လိုက်လို့ခါးသွားပေမယ့် ဆက်သောက်ချင်နေတုန်းဘဲ ဘဲကြီးက မုန...
