Są rzeczy, o których mówi się dopiero wtedy,
gdy minie wystarczająco dużo czasu
- albo gdy nie ma już komu zaprzeczać.

Widziałem, jak dobre zamiary układały się w ciągi zdarzeń,
których nikt nie planował,
a których nikt nie chciał zatrzymać.

Ludzie rzadko robią to, co złe, bo są źli.
Częściej robią to, co konieczne,
a dopiero potem uczą się z tym żyć.

Świat, w którym przyszło nam zostać,
nie jest okrutny z natury.
Jest dokładny.

Pamięta każde odsunięcie wzroku.
Każde „jeszcze nie".
Każde „to nie moja decyzja".

I zawsze wie,
kto stał najbliżej,
gdy wszystko zaczęło się psuć.