Lara

Bir zamanlar senin cirkinliklerinde guzeldi. Simdi guzelliklerin bile cirkin.

Kalp midir insana sev diyen?
          Yoksa, yalnizlik midir korukleyen? 
          Sahi, nedir sevmek? 
          Bir muma ates olmak mi?
          Yoksa yanan atese dokunmak mi?

Bak gördün mü, kıyamadığın insanlar nasıl da kıyıyor sana.

Oturdum bir köşeye, uzun uzun düşündüm.
          Kendime acıdım. 
          İnsan kendine acır mı?
          Ben acıdım.
          Meğer ne çok ödün vermişim kendimden
          başkalarının mutluluğu için.

Eriyorum gunden gune 
          Aklim hâlâ dunde 
          Yaralar kanar bugun de 
          Sana hasretim bugunlerde

Beni sevgisiz ve sensiz biraktin. 
          Yasarken kimsesiz biraktin.
          

Her yerim acıyordu.
          Vücudum.
          Aklım.
          Kalbim.

Bugün oturdum ölümü düşündüm 
          Bir darağacında ya da yolda yürürken 
          
          Bugün oturdum ölümü düşündüm 
          Yirmi yaşında ve hayat bu kadar güzelken.

Bu hikayenin basrolu de yazari da sensin hayatimm

Ask bu kurak collerde bile yemyesil bayirlar en nadide cicekleri acar