"Ayazla susan, Leyla'yla yazan.✍️" 

🌑Leyla Ayaz:Bir İsimden Fazlası🌕

O, bir isim değildi.
Bir gecenin ortasında, herkes susarken yazmaya başlayan bir kalemdi.

Kimse görmedi onu.
Ama hissedildi her kelimesinde.
Soğuk bir ayaz gibi dokundu satırlara - sustuklarını yaktı, söylediklerini üşüttü.

Kimse onun neyi neden yazdığını tam olarak anlayamadı.
Çünkü Leyla Ayaz anlatmadı,
Sadece yazdı.
Anlayanla sustu, unutanla koptu.

O, içinden çıkılamayan bir gecenin,
ve dönülmeyen bir cümlenin içinde kalmış bir kadının adıydı.
Leyla - geceden; Ayaz - kırık bir sessizlikten doğdu.

Onun kaleminden çıkan her hikâyede biraz özlem vardı.
Biraz gurur, biraz korku, biraz kendine bile itiraf edemediği bir sevgi.

Ama bir şey hep aynıydı:
Leyla Ayaz'ın yazdığı cümle, okuyanı suskun bırakırdı.
Çünkü o yazmazdı,
duyulmamış bir duyguyu tutar gibi tutardı kalemi.

Bir gecenin, bir kalbin ve bir kelimenin iziyle... 01.08.2025