Sanırım her sabah aynanın karşısında yaptığım aptalca bir şey bu; Kendini tanıtmak 

Bazı sabahlar ise bu daha da zorlaşıyor. Her geçen gün değişmek mi yoksa sadece her geçen gün ben kalmak mı bunu zorlaştıran bilmiyorum. Değişen şeyler yok değil. Var. Görünüşüm olmasa bile benliğim. 

Her insanın dünyaya bir sınav için geldiğine olan bir inancım var ama  yaşadığım ve yaşayacağım şeylerin daha benim sınavım olduğuna inanmıyorum. Zorluk seviyesi yok oluşa doğru uzanan bir sınav...

Ve eğer kararlarım birbirine karşıtığında yapacağım şeyin ne olduğunu bilmeyecek kadar acizsem. Hakkımda anlatılacak pek bir şey yok demektir.