Ben Sulkmani.
Adımı kimse bana vermedi - ben seçtim.
Çünkü bir gün anladım ki, özgürlük bazen sadece
kendi ismini kendi koymakla başlar.
Beni tanımak isteyen bilsin:
Ben köklerimi inkâr etmem, ama zincirlerimi de taşımam. Yıkıldığımda küllerimden kalkarım,
suskun kaldığımda bile içimde bin kelime parlar.
"Mani" derler ya,
kimine göre engel, kimine göre bir şiir...
Bende ikisi de var:
Beni durdurmak isteyenlere engelim,
ama kalbimi anlayana, bir dörtlük kadar derinim.
Benim içimde bir mücevher var -
yıllarca sessiz parladı, kimse görmedi belki,
ama ben biliyorum: o ışık bana ait.
Ben Sulkmani.
Bir ismi değil, bir anlamı var artık bu kelimenin:
Kendi kaderini kendi yazanların adı.