_peupeu

naiiyak ako

taksil din talaga tong nararamdaman ko e haha palayin mo na ko ano ba

ang red flag ko kasi namimiss pa din kita kahit na hindi na dapat

let me say this kahit dito lang

d ka mawala sa isip ko, minsan nagdedaydream pa rin ako na ikaw ang kasama ko at kayakap ko

is it the time for me to decide? nahihirapan na ako, naaapektuhan na ako, at ang malala pa hindi ko alam hanggàng kailan tatagal to. 

ang hahaba ng mga nilalapag ko dito nitong mga nakaraan hahahaha na para bang laging may 1000-1500 minimum and maximum words hahahaha pero ngayon lng ulit ako nag-uldate ng sunod sunod ahh infairness hshs

nakakalungkot lang na hindi ka makadepende sa mga magulang mo, kasi alam mong wala ka namang maasahan sa kanila hindi lng sa mga materyal na bagay kundin ganon din emotionally. hindi ba nila alam o masyadong naiintindihan ang salitang "responsibilidad"? o alam nila, sadyang may iba na silang priorities at hindi ako kasali dun? haha hays. hindi q toh pinapansin e kaya lang minsan bigla na lng pumapasok sa isip ko, si kuya kasi e kadaldal haha. malungkot na nanamn tuloy ako boi huhu

hanggang ngayon hindi pa rin ako sure sa tinatahak kong daan. marami paring mga doubts. I just hope na kung saan man ako dalhin ng path kung nasaan ako ngayon ay dadalhin ako sa buhay na hindi ko kailangan pilitin mabuhay na lamang para sa mga taong na sa paligid ko, kundi para mabuhay rin para sa sarili ko. minsan ko nang ginustong tapusin ang buhay ko, pero I'm glad na nagpatuloy ako. I'm starting to see the colors again. it's beautiful. 

kapag wala akong mapagsabihan ng mga tots ko dito ko nilalagay, nung time na halos hindi ko na alam gagawin sa buhay ko, andito rin mga rants ko hshs. at ngayong time na umookey na, nilalagay ko rin. wattpad is like my diary, it's not private but hindi rin nmn sya public talaga since walang masyadong tao dito. people can read it freely kung macucurious sila sakin at makikita itong mga pinaglalagay ko dito hahaha.