Karartılı bir resmin arka planında işlenen geçmiş ve gelecek, görüntüde ileri ve geriye giden dalgalı bir göl zamanla turuncudan kahverengiye dönmüş; cilalı yüzeyinde örümcek ağları sarmış çerçevenin aralığından açık mavi odanın pencereyle karşılıklı olacak şekilde asıldığı duvarından çevreyi gözetliyordu.

Etraf ıssız, sazlıkların rüzgar ile aşk yaşadığı ancak istemsiz bir ürkmeye ev sahipliği yapan çekingen doğal yaşama bir fırsat sunuyordu da. Pencerenin dışında, alabildiğine uzanan ağaçlığın oluşturduğu bir yeşil deniz bulunuyordu.

Odanın içinde bu tam aksi yönde, küçücük bir pencere olmuş çerçeveden kıvrılıp uzanıyordu. Bu adsız pencerenin içinde uzanan gölün kapatıcı bitki örtüsünün arkasında, üst bedeni suya gömülü bir insan bedeni bulunuyordu. Beyaz kumaş pantolonu bataklığa dönmüş kıyıda hala parlıyordu.

Üstünde tüllü kolları kızıla boyanmış kızın elbisesi tenine yapışmış, mor elbisesinin fırfırlı etekleri altındaki şortla bir olmuş dururken iki yanından akan at kuyrukları örgüyle son bulmuş, açık siyah saçları arasına karışmış öylece bedene bakıyordu.

 Halkın çevreyi sardığı, çıkardıkları seslerden (ateş ve konuşma) belli oluyordu. Işık yaklaşırken kurban edilen kız bu üstündeki altın yaldızla işlenmiş yaprakları kahverengi yüzeyde ince ince işlenmiş, içindeki beyaz gömleğe tam uyan bedene bakmayı sürdürüyordu. Bedenin kıpraştığı görüldü. Beden sudan bedenini kaldırdı. Ayaklandı ve arkasını döndü. Başsız beden mor kıyafetiyle etrafı aydınlatan bu kıza döndüğünde elinde tuttuğu başının onun bedenini izlediğini biliyordu.

İnsanlar yaklaşınca, mor üstü kanla kaplanmış kız, bedene arkasını gönüp başı kalçası hizasında tuttu. Başını öne eğdi ve başsız bedenin yanı başında bitmesine izin verdi.

Herkes, canavarın kızı yemesini bekliyordu.

Onları yaratan hayal gücü de dahil.