"kolay unutulabilmek veya gözardı edilebilmek... kendime biçtiğim değeri anlamak için ölçtüğüm iki önemli etken bunlar. kolay unutulabilen birisi miyim? ilk buna bakarım. eğer karşımdaki kişi beni kolay unutabildiyse, aslında gerçekler böyle olmasa bile kendimi en başından itibaren onun gözünde bir anlam ifade edememiş olarak sayarım. diğeriyse, en zor anımda belli olur. herkes bir noktada hayatına devam ederken ve ben orada takılıkalmışken... dönüp arkalarına bakabildikleri o insan mıyım? yoksa sadece yokluğum ve sendelemem bu kişiler için normal mi bunu anlamaya çalışırım. benim kendime ait bir değerim yok. bir başıma hiçbir şeyim ben. Sabit kuralları olan, bir düşüncesi diğerine uymayan, mutlu ve mutsuz hissetmeyi aynı anda başarabilen, sevse sevdiğini-gerilse gerildiğini söylemekten çekinen... ben, tek başına bomboş bir adamım anlayacağın. ben bir başına, yapayalnız kalakalan, düşünceleri karman çorman olmuş o insanım. kendim için, dünyaya geliş amacı olmayan, basit bir insanım. nasıl ben böyleyken bir değerim olsun diye bekleyebilirim ki?"
-BCFEITD