"Unutmuş gibi yaptığım her şeyi hatırlıyorum. Biliyorum hangi acımın hangi yarama denk düştüğünü.
Ve sırf bu yüzden Loriana, aynaya bakarken gözlerimi gözlerimden kaçırıyorum.
Ne olur kimseye söyleme ama...
Çok yoruldum."
"Bu böyle olmaz diyorum.
Hep içime atarak,
Hep biriktirerek bir yerlerde,
Dola dola,
Hep kendinden bir şeyler vererek,
Hep kendinden bir şeyler kaybederek."
"Bak nasıl bir devirde yaşıyoruz. Aşk, dostluk, alaka, hepsi yok olmuş... Sözcükler anlamsızlaşmış. Bu hareketsiz suratları ve tahtadan yontulmuş şekilleri göremiyorum. İnsanoğlu gerçekten de çıldırmış."