𝑌.

Instayi biraktim aylarca girmesem yine aklima gelmiyor wp disinda hicbir yerden gelen mesajlara bakmiyorum watty de okumuyorum artik televizyona hic bakmiyorum haber izlemek icin bile girmiyorum yabanci muzik dinlemeyi de fantastik okumayi da biraktim hatta direkt tek sevdigim sey olan kitap okumayi da biraktim hicbir erkegin suratina bakmadim kimseyle konusmadim ne arkadas ne flort ne sevgili kimseyle iki cift laf etmedim anneme fazla anlam yukledigimi fark ettim babamla aramizdaki asmaya calistigim duvarin asla yikilmayacagini anladim gecmeyen bir ofkem ve kinim var pollyannacilik oynamiyorum kariyer hayalleri kurmuyorum istedigim bir meslek yok bana uygun bir hayat yok sevenim yok mizmizimi cekecek kimsem yok hayal dunyama kapilip kayboluyorum butun inanclarimi sorguluyorum ben diyebilecegim bir ben kalmadi artik gercek beni ben bile tanimiyorum beni bu hale getirenlerin soyunun amina koyim (cok yalnizim icimi dokecek kimsem yok)

Siril siril yagmur yagiyor gurul gurul de gok gurluyor tam benim havam ama bil bakalim ne eksik 

lanet okulun baslamasiyla benim carkina soktugum depresyon anksiyete ozguvensizlik stres panik atak uyku ve yeme bozukluklarinin bunyeye cokus hizina ragmen hicbir sey olmamis gibi yapmaliyim cunku etrafim kahpe cakal hain orspu cocugu kasar sirtlanlarla dolu

Sadece balik olmak istiyorum dert yok tasa yok aci yok kazik yok kahpelik yok kalbin yok beynin yok hislerin yok sadece blup blup blup

Türk uyudu sandiniz lakin onsuz uyuyamiyor

Korku öyle başa bela bi şey ki mk hem sövüyorum hem hâlâ korkuyorum 

Korkuyorum.

Osman korkaak (sabah ezanı okunmadan uyuyamama fobisi geldi yine)

Yağmur ıslanmayana
          Ateş yanmayana 
          Aşk yaşamayana güzel 

Geriye dönecek yol mu bıraktın 
          Yüzyüze bakacak göz mü bıraktın
          Paramparça ettin benim dünyamı 
          Sana söylenecek söz mü bıraktın