bipolarlikgece-rmi

Bir koca halk, nehirden denize nasıl ağlar?

lütfen geri dön

bal

gece kuşum

bugün rüyamda seni gördüm

adam ve at
          
          vakitlerden vakitsiz bir vakit.
          ‎Bir adam vardı bildiğim;
          ‎çalı gibi kaşları,
          ‎yüzü yara
          ‎ağzı bozuk, gri bir adam.
          ‎gri mi, gri.
          ‎ben kendimi bildim bileli
          ‎-yahut kendimi kaybettiğimden beri-
          ‎eli boş gelirdi kapıma.
          ‎atlardan konuşmayı pek severdi.
          ‎konu falanca biranın aldığı zamdan,
          ‎ve at tımar etmenin zorluğundan
          ‎dem vurmaya gelince,
          ‎sözü alır, ürkekçe mırıldanırdım
          ‎ayıplı bir kelam ediyormuşumcasına:
          ‎— gel gör ki;
          ‎insanı tımar etmek daha zor
          ‎bir atı tımar etmekten...
          ‎o vakit eliyle boynumdaki tasmayı işaret eder,
          ‎gürlek bir kahkaha koparırdı.
          ‎esrik sesiyle "haklısın" buyururdu.
          ‎ve sonra, aramızda geçen
          ‎bu utanç verici hadise hiç yaşanmamışçasına
          ‎birer kadeh daha kaldırırdık;
          ‎zayi olan nice şeyin anısına.

geri dön nolur

düşünde neler gördüğüne dair merakım bir gün olsun azalmaz mı?

seni seviyorum

bir şey yazdıktan sonra araya bir süre girmesi ve o süreç boyunca bir şeyler çiziktirememek normal mi?