Geçmişten düşmüş cemreler bahar değil sonbahar misali düşüyor ömrüme. Bende bu manzaraya nazaran nağmeler döküyorum kalemimle. Satır satır kendimi yazıyorum ama aslında görmüyor kimsecikte. Bu satırlar mat duruyor, gri akıtıyor içindekiler süzüldükçe. Günah içindeki mat satırlar, gri içindeki ufak turkuazlar. Benim hikayemde gri umut, turkuaz zehir olmuş. Satırlarıma davet ediyorum sizi. Mat Grinin getirdiği hüzünle ve yoğun bir kaybolmuşluk hissi...