cokluktakicopluk_

Sen gelmişsin kolu k’opan birine, neden bu kadar k’anıyosun, diyorsun. Abartmıyor, büyük bir yara ve k’anaması normal, anlamıyorsun. Sadece karşıdan bakmış, yargılıyorsun.

Aşkın Bu Sarhoşluğu’na iki tane yb geldi, kaçırmayın

Her yanım sızlıyor Ali, bazen her şey o kadar fazla geliyor ki kaldıramıyorum. Bu ev, bu oda, bu yatak. Bana ait gibi hissetmiyorum. Biraz yabancıyım, çokça eğreti. Köşeye kıvrılmışım, bir misafir gibi. Sokak lambasından bir ışık huzmesi sızıyor, oda hafif aydınlık ama içimi karartıyor. Sağ köşede bavulum, gitmeye hazır bekliyorum. Günler geçiyor, ben bile kendimden geçiyorum ara ara ama izler geçmiyor. Geceler bitmiyor. Sonsuzluk bir kasırga, ben kapılıp gidiyorum. Sabahı bir türlü edemiyorum. Uyuyorum, uyanıyorum. Rüyalar, kabuslar görüyorum. Yatak başında bir komodin, üstünde birkaç parça eşyam. Telefonum yastığımın altında, ara sıra şarjda. Giderken unutmamayı aklımın kenarına not ediyorum. Bavulum taştı taşacak. Kitaplarımı da iliştirmişim. Bazı anılar kenarından sarkıyor, bazıları üst üste kırışıyor. İçinden ince ince gözyaşlarım sızıyor. Odanın duvarları oldukça kirli, düşünceler sinmiş, çığlıklar pisletmiş. Kaç hıçkırığı içinde gizlemiş. Ağır bir kokusu var, cam açık ama dinmiyor. Bir sürü çivi çakılmış, birkaç tablo var. Hepsine aşinayım fazlasıyla ama ilk kez görüyorum aynı zamanda. Karşımda bir ayna. Tanımıyorum onu da. Çökmüş bir portre, bakıyor öylece. Arkamı dönüyorum, yatağın ucuna ilişiyorum. Sağ tarafta bavulum, terliklerimi unuttuğumu fark ediyorum. Zaten bolca yer var, yanıma alacak pek bir şeyim kalmadı, hepsi karanlığa karıştı. Gözlerimi kapatıyorum, kafamdaki curcunayı bir türlü susturamıyorum. Ben zaten hiçbir şeyi olduramıyorum. Ne ö*lebiliyorum ne ya*şayabiliyorum. Tartı haklı, yavaş yavaş dağılıyorum. Gidemiyorum, kalamıyorum. Kendi yatağımda çarşafları kırıştırma korkusu güdüyorum. Sağ köşede bir boşluk var. Bavulsa aklımın köşesindeymiş, yorgun hissediyorum. 

Hayat Ali, koskoca bir deniz ve ben boğuluyorum. Çırpınmıyorum da artık, kabul ettim ne varsa. Oradan oraya savruluyorum. Dalgalar alt etti sonunda. Mutlak son ortada. Ben kayboluyorum, kendimi bile tanıyamıyorum. Hayat Ali, b’oktan bi deniz. Ben yüzme bilmiyorum. 

Abi dün gece birden Ali'yi özledim bir başlama atağı geldi yani ama dedim ki yok daha düzgün bir zamanda başlayayım falan instagramdan yazacaktım ama saat geçti vs. bu arada bu Ali okuma isteği tam olarak saat 4'te geldi neyse yine baştan başlıycam yakın bir zamanda Ali'ye

Yenı kurgu alarmı!!!
          Dostlar bana acilen erkek ismi yolluyorsunuz, ben de bir an önce yazmaya başlıyorum

Dostlar size bir iyi bir kötü haberim var. 
          İyi haber: Çocuk’un final bölümünü yayımladım. 
          Kötü haber: Çocuk’un final bölümünü yayımladım…

Ben bilmiyorum Ali. Ne zaman nefes alacağım, ne zaman bitecek bu tantana, ne zaman dinecek savrulduğum fırtına. 

Ali 2k olmuş!!

Kitabını okurken sevmiştim hesabına bakayım dedim ama konuşmaların daha çok dikkatimi çekti. Kaç yıldır şu uygulamayı kullanıyorumdur ama ilk defa yorum yazıyorum birine. Nasıl desem çok relatable duruyorsun. Umarım hep yazmaya devam edersin. Bu her ne olursa olsun günlük bile olabilir