ilaf

Bende bir aşk var,
          Onu hep yanlış kalplere bıraktım.
          Bende bir aşk var,
          Onu hep soğuk yataklarda harcadım.
          Tutup dileğimi;
          Neden köksüz ağaçlara bağladın?

Bazen yalnızca sitem, bazen yapılamayan bir itiraf ve bazen ise; dışa aktarılamayan inkar.

Bir sabah, saçlarımı okşayıp da rüzgâr,
          İzlerini sürüp de, gidecek beyaz beyaz.
          Ve güneş aynaya baktığında çizgilerden,
          Yeni bir yüz gösterecek üzülerek biraz.
          Yok olmaz erken daha,
          Biraz geç kalın ne olur.
          Hiç hazır değilim henüz.
          Ne olur baharlarımı;
          Bırakın bir süre daha,
          Tanıdık değil bana güz.
          

Bir kedim bile yok, anlıyor musun?
          Hadi, gülümse..

Doymadım, doyamadım;
          Sevmelere seni ben.
          Kimseyi koyamadım, yerine yeniden.
          

Don't know where you are right now,
          Did you see me on TV?

Zihin..

Esmer saçlı,
          Bronz tenliydi.
          Utangaç bakışı,
          Yıpranmış elleri vardı.
          Taş yontuyordu,
          Bir işçinin oğluydu.
          Bununla gurur duyardı,
          Neden gülüyorsunuz ki?
          Hayır, onu yargılamayın.
          Onu tanımıyorsunuz.
          Baş dönmesi;
          Ve acı.
          Mutluluğunuz sahte;
          Değerlerinizi satıyorsunuz.
          O benim tüm dünyam,
          Ve bundan çok daha fazlası.
          Ne zaman kaygılansam,
          Sadece onun adını seslenirim.
          O burada olmadığında,
          Her şey darmadağın olur.
          Ona söylemeyi istiyorum,
          Fakat bunu beceremem.
          O beni;
          Boşlukta döndürüyor.
          
          
          
          
          

Koptu canım canan diye,
          Yer gök inler bu sevgiyle.

Kuşlar içimden düşümden uçmuş,
          Yani derinden, derinden.