sinemde kabaran özlem bile değildi, yaraydı. içinde biriken kan fokurduyordu. biz bunca yaraya rağmen bile, koca iki yetişkinken yine oyun oynayabiliyorduk. ya yaralarımız olmasaydı? bu soruyu ilk kez bu kadar açık ve net sordum kendime. benim biricik oyun arkadaşımı almışlardı benden. ve belki de onun da biricik oyun arkadaşını almışlardı.