Ben Gölge'yim. Senin gölgen. Belki bir başkasının... Bunu bilemeyeceksin. Göremeyeceksin. Duyamayacaksın. Ben senin o sustuğun ve inkar ettiğin gerçeklerim. Hayal kırıklığınım. Acıyım... Ruhunu kanata kanata içinde biriken çığlıklarınım. Kursağında kalan umutlarınım. Gerçekleştiremediğin hayallerinim. Ulaşamadığın o imkansızlık noktasıyım. Görmezlikten geldiğin hayatın ta kendisiyim! Sustuğun ne varsa, anlatamadığın ne varsa oyum. Beynini kemiren ve seni rahat bırakmayan düşüncelerinim. Başını yastığa koyduğunda sol gözünden süzülen ve yanağını cayır cayır yakan o gözyaşıyım. Yakanı bırakmayan ve nefesini kesen o vicdan azabınım. Yarım kalan aşk hikayenim. Sigara dumanına eşlik eden hüznünüm. Karanlıkta boş duvara çaresizlikle bakıp pes ettiğin an; yalnız olmadığını hissettiren o Gölge'yim. Ben senin her şeye rağmen, tüm yaşanılanlara inat, karanlıkta gördüğün ve sıkı sıkıya tutunduğun Mavi Gölge'yim...