‏

kaç ölü istiyor hayat, biri yaşasın diye? 

yıllardır yaşamımdan çaldığım zamanlar adına düğümlendi. 

ısrarla açılmayan pencereyi de duvardan saymak gerek.

inşa ettiğimi bir çırpıda yıkabileceğimi unuttun. 

her kareye girmemek de bizim pozumuz sayılır. 

varlığımı varlığına örüyorum.

bazen bir anahtarda ısrar etmek de kilit işlevi görür.

kırılacak kalp göğüs kafesinde durmuyor belli ki. 

göreceksen şimdi gör beni