Küçüklüğümde çox sevdiğim dedemle beraber olurdum.Hep onu taklit etmeye,onun gibi olmaya çalışırdım.Sorular sorardım: -bu neden böyle?bu ne?bu ne için?...benim ilgimi çeken herşeyi sormaya çalışırdım ona.Herden öyle sorular sorardımki kendisi bile cevaplayamıyordu.Bir gün bana: -Evlat birgün gelir büyürsün,tüm sorularına cevap bulursun.
Ama şimdi anladım...Ben büyüdükce sorularım,hayata bakışımda büyüdü...Cevapsız kalan sorularımda büyüdü...
- Sumali noongDecember 5, 2016
Mag-sign up para makasali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwento
o
Hərdən insan çox amma çox yorular. Bədəninin hər yeri yaralı olan biri özünü necə ayaqda güclə saxlayıb, sonra anidən diz çöküb yıxılarsa, məndə bu durumdayam. Amma hələ yıxılmamışam. Ayaqda durmağa...Tingnan ang lahat ng mga usapan
Mga kuwento ni ibrahimov_vusal
- 10 Nai-publish na mga Kuwento