Sonsuzluğa uzanan ellerinde her şey mavi.
Yürek çırpıntılarını bırakmışsın oysa,
Bilinmez mezarlar üzerine.
Ne umutlar kalmış yarınlardan,
Ne de beyazı kirlenmemiş sevdalar.
Yapışmış yakana kahrolası çelişki,
İndir tanrılarını artık!

Benim için çok değerli birinin, beni tanımlayan sözcükleri idi bunlar. Aradan neredeyse yüzyıllar geçti ve ben hala aynı dizelerin ifade ettiği insanım.