...Ben hiç kimseyim.
Hiçbir zaman, hiçbir yerde en iyisi olmadım.

Bazen kendime bile soruyorum: Neden özellikle ben?
Benim kim olduğum neden önemli olmak zorunda?

Yazdıklarımın okunması gerektiğini de kanıtlamaya çalışmıyorum.
Çünkü onlar bana ait.
Ve benim karanlığımda doğan şeylerin başka karanlıklara benzememesi çok normal.

Benim tek yeteneğim yazmak.
Ellerimi siyah mürekkebe batırıp yazmıyorum.
Kitaplar önce hayalimde basılıyor.
Kahramanlar önce hayalimde ağlıyor.
Onlar benim gri dünyamda yaşıyor.

Burada yeni hakkında yazmalısın diyorlar.
Ben ise sizi kendime çekmek istemiyorum.
Sadece şunu söylüyorum:

Eserlerim bana ait değil.
Onlar kahramanlarımın ürünü.
Kahramanlarım da bana ait değil -
onlar kendilerine ait.

Ve şunu anladım:
Hiç kimse hiçbir dünyaya tamamen ait değil.
Bu yüzden kimse hüküm de veremez.