Ve sen, karanlığımda yanmış küçük bir mum gibiydin.
Acizdin, acizdik.
Sen elbet bir gün sönüp gidecektin, ben ise sana bakmaya dahi kıyamazken gidişini ellerim cebimde izleyecektim.
Çünkü ben ne senin canını yakabilirdim, ne de senin uğruna yanmayı göze alabilirdim.
المُتابَعون
قم بالتسجيل كي تنضم إلى أكبر مجتمع لرواية القصص
أو
kag1ttanruhlar_
Jan 13, 2024 07:13AM
Oluşan bazı aksaklıklar ve hikayenin gidişatındaki yavaşlıktan dolayı hikayeyi yayından kaldırmak durumunda kaldım, bölümleri tekrardan düzenleyeceğim. Elimi olduğunca çabuk tutacağım, merak etmeyin;)عرض جميع المحادثات
قصة بقلم BirSaklıMezar
Yaralı Ruhlar
"Yaşa!" Dedi inadına hayatın,
"Yaşa!" İle haykırdı yalnızlığım.
Bir rüzgar esti ki, çaldı...
