Kutsal Karanlık'ın birinci yılı 16 Ağustos.....Henüz bir aydan fazla var ama çok duygusal bir anne gibi hissettiğimden şimdiden bir şeyler karalamak istedim. Kitap yazmak, böyle bir disiplin oturtmak, kafamdaki dur durak bilmeyen senaryolarla barışmak hiç yapabileceğime inandığım bir şey değildi. Fakat geçen sene tam da bu zamanlar bu istek ince ince sızdı beynime. Bu bir yılda bazen çok yorgun hissettim, bazen çok bunalmış, bazen çok ilhamsız. Bazen ellerim zihnimden geçip gidenlere yetişemeyecek diye ödüm koptu. Yıprandım fakat ama hiç keşke başlamasaydım demedim. Hep, iyi ki dedim. Kendimden parça parça bir şeyleri, beni tanımıyor olsanız bile sizinle paylaşmak çok iyi geldi. En savunmasız tarafım olarak adlandırdıklarımın, karakterlerimin en güçlü özellikleri haline dönüşmesi beni hep çok şaşırttı, şaşırtmaya da devam edecek. İyi ki varsınız. İyi ki bu yolda benimlesiniz. Nice bir yıllarımız olsun diyelim. Hep birlikte olalım.
Birinci yıl özelinde yapmak istediğim bir şey var. Aylardır kafamın içinde yer edinen ve sessizce değil, bangır bangır sıranın kendisine gelmesini bekleyen yepyeni bir dünya var. Umuyorum ki bir aksilik çıkmazsa 16 Ağustos'ta güzel şeyler yapacağız. Kendinize iyi bakın. <3