miss_m_2818
چهل روز شد که رفتید.
چهل روز شد که هرشب به این فکر میکنم چه رویاهایی در ذهنتون داشتید و چجوری اون رویاهارو ازتون گرفتن.
چهل روز شده که صرفا زنده ایم، بازمانده هایی از یک فاجعه بشری.
چهل روز شده که لبریز از غم و خشمیم.
چهل روز شده که هرشب به یاد کسانی که نمیشناختم و میشناختم اشک میریزم چون حق شما جوانان و نوجوانان و کودکان زیبا و موفق و پر از شوق زندگی این نبود.
چهل روز شده که هرروز صدای خانواده هایتان در حال التماس شما برای بازگشتتان و یا صدای خودتان قبل از اینکه زندگیتان را بگیرند در ذهنم مدام پخش میشود.
ببخشید که ما هنوز زنده ایم و شما زیر خروار خروار خاک. اما با این حال شما رفتید ولی راهتان ادامه دارد، هیچ وقت فراموش نمیشید.
هیچ وقت غم از دست دادنتان کهنه نمیشود.
همه جوان بودید و سال های زیادی از زندگی را از شما گرفتند اما ما آنها را نمیبخشیم و از آنها نمیگذریم.
چهل روز شده که دلم برای تک تک کسانی که بیشترشان را نمیشناختم تنگ شده.
چهل روز شده که رفتید و از جان و زندگی عزیز خودتان گذشتید برای آزادی ایران.
حتی اگر واقعیت نداشته باشد دوست دارم باور کنم که در آن دنیا همدیگر را پیدا کردید و زندگی خوبی رو دارید میگذرانید (خلاف چیزی که در این دنیا بر سرتان آمد و حقتان نبود) و ماروهم میبینید.
و در آخر
چهل روز از شبی که فرزند ایران و جان فدای میهن شده اید میگذرد و ما هر روز بیشتر دلتنگتان میشویم و به شجاعتتان میبالیم.