poeztiv
Tautan ke KomentarKode EtikPortal Keamanan Wattpad
merhaba, buraya çok sık girmiyorum ): yine de hala panoma yazdığınızı görünce çok mutlu oluyorum sizi gerçekten çok seviyorum lütfen bilin )): ama bir yandan da çok üzülüyorum. buraya özür dileyerek ve kimsenin okumasını beklemeyerek birazcık içimi dökmek istiyorum çünkü bu uygulama sayesinde kendini biraz daha oluşturmuş, çok uzun zamandır var olan bir benliğim gittikçe yok oluyor gibi hissediyorum ve bu beni çok üzüyor. bunu bir açıklama olarak da yazmıyorum, sadece yazmak istiyorum çünkü bu durumu kimseyle konuşmuyorum ve kusacak gibi hissediyorum. çok uzun zamandır yazmıyorum. bir yıldır, biraz zorlanarak yazdıklarımı saymazsak da bir buçuk yıldır neredeyse hiçbir şey yazmıyorum. bazen girip güncel iki fice bölümler yazmaya çalışıyorum ama hiçbirinde birkaç cümleden öteye gidemiyorum. çok üzülüyorum çünkü yazmayı çok özlüyorum, çok istiyorum ama bir türlü yapamıyorum
zeyuchv
@poeztiv demem o ki, seni en iyi ben anlarım diyemem belki ama seni anlarım. Istersen gel benimle konuş, sen kimsin ki diyeceksen bile içinden. Ben burada tanımadığım çok kişiye rastgele içimi döktüm, belki beni mükemmel yapmadı hiçbiri ama iyi hissettirdi. Yalnız kalma ama etrafını da gereksiz kalabalık tutma. Mutlu ol, çünkü mutsuz olmak için çok kısa omurlerimiz var. Çok pes ettim, çok geri çekildim ama hala ayaktayım. Resim cizsem de cizmesem de. Bu bir belirleyici olmamalı.. ama bir mutluluk kaynağı ve de bir amaç benim için. Umarım bir gün o çok istediğin yazma hevesine tekrar kavuşursun çünkü ben kalemini çok seviyorum ve özlüyorum. Eğer konuşmak istersen de yok.ebesi Instagram hesabım (nicki görmezden gel) seni seviyorum, lütfen kendine dikkat et.
•
Balas
zeyuchv
@poeztiv Dehb savaşında hergun kaybettiğim cephelerden birisiydi resim çizmek. Mükemmel goremedigim için hiçbir zaman dışarıya resimde iyi olduğumu söyleyemezdim, ama içten içe kabullenirdim. Bir gün kalemimi boyalarımi bıraktım ve uzun bir süre de elime almadım, alamadım. Attığım hiçbir çizgi beni tatmin etmiyor, hiçbir fırça darbem doğru yöne gitmiyordu. Ne aglayabildim en yakın dostumun ölümüne, ne gıkımı cikarabildim. Benliğimin yarısı kayboldu, diğer yarısını çoktan harcamışlardı zaten. Kaç kere oturdum defterlerimin tuvallerimin başına, olmadı. Beynim susmuyor, gözlerim odaklanamiyor. Eski resimlerime bakmak içimi sızlatıyor, her geçen gün daha da köreloyor olduğumu bilmek beni bin parça ediyordu. Sayfa kenarlarını bile karalamaz oldum ders çalışırken. En yakınlarım bile görmedi yasımın büyüklüğünü. Rastgele tanıştığım bir arkadaşım oldu sonra, o da resim ciziyormuş. Kalbimin kibirli yanı resimlerinin benimki kadar güzel olmadığını söyledi, kıskanç yanı çizimleriyle para kazanabilen onun karşısında eline kalem bile alamayan beni azarladı. En muhtaç yanımsa "keşke.." dedi. Keşke. Tutamadım dilimi, ben de "keşke" dedim. "Keşke ben de cizsem". Baktı yüzüme, "boyalarimizi alıp dışarı çıkalım" dedi. Kiraz ağaçları çizdim o gün. Şimdi tekrardan ufak ufak çizim yapıyorum, bazen karalama şeklinde bazen minik renkli şeyler. Hala bir sayfayı dolduracak şeyler cizmedim belki ama zamanla o da olacak. Bir gün dışarı çıkarsın belki, kafanın rahat olduğu bir anı yakalamış olursun. O an sadece seni mutlu edecek şeyi yaz. Hikaye olmak zorunda değil, istersen günlük yaz kendi kendine ama yaz. Yeter ki seni mutlu etsin. Seni tatmin etmesine gerek yok. O mutluluğu hatırlat kendine çünkü o mutluluk olmadan insan devam edemiyor hiçbir şeye ve hatta nefes almaya.
•
Balas
helstilinski
@poeztiv elcinn agliyorum:( seni anlayabildigim kadar cok iyi anliyorum buraya bir seyler yazmaya dort yil once basladim ama hepsi ki bence cidden oyle gozume okunmaya deger veya guzel gelmedigi icin yayinlamadim hala daha yazip yayinlayamiyorum cunku begenemşyorum ve ozellikle senin yazdiklarinla tanistiktan sonra buraya bir sey atmam daha da imkansizlasti..sen gercekten cok guzel yaziyordun ve ben iki cumleyi sanki zor bir araya getiriyordum bu seni kotu hissettirmesin bu arafa ama sen benim icin ornek kisisin bir nevi ve gercekten vincenti ne kadar icsellestirdigimi bilemezsin:((onu cok cok seviyorum senin tekrar okurken hatalar buldugun yazilar benim ve eminim baska bir cok kisi icin tahmin ettiginden daha degerli<3 belki iyi gelir ama estetik kaygin olmadan ve yayinlamayacagindan emin oldugun bir seyler yazip kafani rahatlabilirsin ise yarar mi bilmiyorum cunku gercekten mukemmelliyetci zihin basa cikmasi zor bir sey..ve son olarak kendinin sandigin en iyi halini ozlemek konusunda keske bir seyler diyebilsem ama o konuda yalniz degilsin ve ben de bununla basa cikmayi ogrenmeye calisiyorum:( seni seviyoruzz ne zaman hazir hissedersen donmen dilegiyle♡
•
Balas
jvqrshin
bugun yine rr’yi ve seni cok ozledim ☹️☹️
jonesetnet
merhaba rr severlere ticket to heaven onermeye geldım,,,
ceilyeppeun
yazarcim merhaba, asagida yazdiklarini okuduktan sonra izninle bir iki kelam etmek istiyorum. yazmayi seven ve mukemmelliyetcilikten cokca muzdarip birisi olarak -affina siginarak- seni cok iyi anladim demek istiyorum oncelikle. icini doktugun yazida kendimi gordum. her ne kadar ben de ayni seyden muzdarip olsam da, aslinda insanlarin standartlarinin olmasina cok seviniyorum. ozellikle bir seyler uretenler icin, sanatcilar icin standartlar kaliteyi korumak ve arttirmak adina epey onemli. ama standartlarin da bir standardi olduguna -bir psikoloji ogrencisi olarak- icten bir sekilde inaniyorum. mukemmeliyetci insanlarda standartlar belirsiz, celiskili, asiri sert olabiliyor ve bu, ironiktir, insanin gelismesine mani oluyor. isin teknik kismini bir yana birakiyorum. yazilarini, kurgularini, karakterlerini cok seviyorum. onlarla guluyorum, agliyorum, seviniyorum, asik oluyorum. onlarla yeniden aska inaniyorum. durduk yere, tesadufen senin gibi bir yazari nasil kesfettigime ozellikle sasiriyorum. yazdiklarini yayinlamamayi secseydin nasil olurdu diye birkac kere dusundum. birbirimizi tanimiyoruz, ismini bile bilmiyorum. ama yazdigin, bizimle tanistirdigin karakterlerinle ve dolayisiyla seninle cok farkli bir bag kurduguma inaniyorum. senin yerinde olmayi ise cok kez dilemisimdir. karakterlerini kusurlari, duygulari, eksiklikleriyle sanki gercek hayatta taniyormusuz, sanki yani basimizdalarmis gibi bize anlatmana imkan veren kalemine imreniyorum.
ceilyeppeun
hal boyleyken sen yazilarinda bir suru hatalarla karsilastigini soylediginde bunu idrak edemiyorum. yetenegine gercekten saygi duydugum icin, onlar aslinda hata degil diyemeyecegim. ama lutfen, insan olmanin kusurlarla dolu olmaktan ibaret oldugunu ve insanlik tarihinin, bunca kusura ragmen, milyonlarca ask hikayesiyle dolu oldugunu unutma. mevzubahis kusurlar, kusurlu seyleri daha az sevilesi yapmaz fikrimce. yazilarinin, sozumona o kusurlarina ragmen, nice kimselerin kalbine dokundugunu ve gunlerini guzellestirdigini rica ederim aklindan cikarma.
•
Balas
jvqrshin
rr hyunjini cok ozledim cok ☹️☹️
pitinside
bugün vincent hyunjinimizin doğum günüü:::::
poeztiv
merhaba, buraya çok sık girmiyorum ): yine de hala panoma yazdığınızı görünce çok mutlu oluyorum sizi gerçekten çok seviyorum lütfen bilin )): ama bir yandan da çok üzülüyorum. buraya özür dileyerek ve kimsenin okumasını beklemeyerek birazcık içimi dökmek istiyorum çünkü bu uygulama sayesinde kendini biraz daha oluşturmuş, çok uzun zamandır var olan bir benliğim gittikçe yok oluyor gibi hissediyorum ve bu beni çok üzüyor. bunu bir açıklama olarak da yazmıyorum, sadece yazmak istiyorum çünkü bu durumu kimseyle konuşmuyorum ve kusacak gibi hissediyorum. çok uzun zamandır yazmıyorum. bir yıldır, biraz zorlanarak yazdıklarımı saymazsak da bir buçuk yıldır neredeyse hiçbir şey yazmıyorum. bazen girip güncel iki fice bölümler yazmaya çalışıyorum ama hiçbirinde birkaç cümleden öteye gidemiyorum. çok üzülüyorum çünkü yazmayı çok özlüyorum, çok istiyorum ama bir türlü yapamıyorum
zeyuchv
@poeztiv demem o ki, seni en iyi ben anlarım diyemem belki ama seni anlarım. Istersen gel benimle konuş, sen kimsin ki diyeceksen bile içinden. Ben burada tanımadığım çok kişiye rastgele içimi döktüm, belki beni mükemmel yapmadı hiçbiri ama iyi hissettirdi. Yalnız kalma ama etrafını da gereksiz kalabalık tutma. Mutlu ol, çünkü mutsuz olmak için çok kısa omurlerimiz var. Çok pes ettim, çok geri çekildim ama hala ayaktayım. Resim cizsem de cizmesem de. Bu bir belirleyici olmamalı.. ama bir mutluluk kaynağı ve de bir amaç benim için. Umarım bir gün o çok istediğin yazma hevesine tekrar kavuşursun çünkü ben kalemini çok seviyorum ve özlüyorum. Eğer konuşmak istersen de yok.ebesi Instagram hesabım (nicki görmezden gel) seni seviyorum, lütfen kendine dikkat et.
•
Balas
zeyuchv
@poeztiv Dehb savaşında hergun kaybettiğim cephelerden birisiydi resim çizmek. Mükemmel goremedigim için hiçbir zaman dışarıya resimde iyi olduğumu söyleyemezdim, ama içten içe kabullenirdim. Bir gün kalemimi boyalarımi bıraktım ve uzun bir süre de elime almadım, alamadım. Attığım hiçbir çizgi beni tatmin etmiyor, hiçbir fırça darbem doğru yöne gitmiyordu. Ne aglayabildim en yakın dostumun ölümüne, ne gıkımı cikarabildim. Benliğimin yarısı kayboldu, diğer yarısını çoktan harcamışlardı zaten. Kaç kere oturdum defterlerimin tuvallerimin başına, olmadı. Beynim susmuyor, gözlerim odaklanamiyor. Eski resimlerime bakmak içimi sızlatıyor, her geçen gün daha da köreloyor olduğumu bilmek beni bin parça ediyordu. Sayfa kenarlarını bile karalamaz oldum ders çalışırken. En yakınlarım bile görmedi yasımın büyüklüğünü. Rastgele tanıştığım bir arkadaşım oldu sonra, o da resim ciziyormuş. Kalbimin kibirli yanı resimlerinin benimki kadar güzel olmadığını söyledi, kıskanç yanı çizimleriyle para kazanabilen onun karşısında eline kalem bile alamayan beni azarladı. En muhtaç yanımsa "keşke.." dedi. Keşke. Tutamadım dilimi, ben de "keşke" dedim. "Keşke ben de cizsem". Baktı yüzüme, "boyalarimizi alıp dışarı çıkalım" dedi. Kiraz ağaçları çizdim o gün. Şimdi tekrardan ufak ufak çizim yapıyorum, bazen karalama şeklinde bazen minik renkli şeyler. Hala bir sayfayı dolduracak şeyler cizmedim belki ama zamanla o da olacak. Bir gün dışarı çıkarsın belki, kafanın rahat olduğu bir anı yakalamış olursun. O an sadece seni mutlu edecek şeyi yaz. Hikaye olmak zorunda değil, istersen günlük yaz kendi kendine ama yaz. Yeter ki seni mutlu etsin. Seni tatmin etmesine gerek yok. O mutluluğu hatırlat kendine çünkü o mutluluk olmadan insan devam edemiyor hiçbir şeye ve hatta nefes almaya.
•
Balas
helstilinski
@poeztiv elcinn agliyorum:( seni anlayabildigim kadar cok iyi anliyorum buraya bir seyler yazmaya dort yil once basladim ama hepsi ki bence cidden oyle gozume okunmaya deger veya guzel gelmedigi icin yayinlamadim hala daha yazip yayinlayamiyorum cunku begenemşyorum ve ozellikle senin yazdiklarinla tanistiktan sonra buraya bir sey atmam daha da imkansizlasti..sen gercekten cok guzel yaziyordun ve ben iki cumleyi sanki zor bir araya getiriyordum bu seni kotu hissettirmesin bu arafa ama sen benim icin ornek kisisin bir nevi ve gercekten vincenti ne kadar icsellestirdigimi bilemezsin:((onu cok cok seviyorum senin tekrar okurken hatalar buldugun yazilar benim ve eminim baska bir cok kisi icin tahmin ettiginden daha degerli<3 belki iyi gelir ama estetik kaygin olmadan ve yayinlamayacagindan emin oldugun bir seyler yazip kafani rahatlabilirsin ise yarar mi bilmiyorum cunku gercekten mukemmelliyetci zihin basa cikmasi zor bir sey..ve son olarak kendinin sandigin en iyi halini ozlemek konusunda keske bir seyler diyebilsem ama o konuda yalniz degilsin ve ben de bununla basa cikmayi ogrenmeye calisiyorum:( seni seviyoruzz ne zaman hazir hissedersen donmen dilegiyle♡
•
Balas
bydaevin
Yazar nerdesin i miss you aminakoyim
asilvientos
dream to you diye bi dizi baslamis o kadar solvera hissettiriyor ki sok oldum:((( ozledik
weesklys
anne cocuklarin usudu eve don