Bu gece seni Ahmed’ in Leyla'sına
yazdığı şiirlerde arıcam.
Kulaklarımı açıp iyi bir dinleyici olacam sen
uyuduktan sonra.
Bakalım Leyla mı bulacak mıyım
Ahmet'in Arif olduğu gibi sana
mektuplar yazacak mıyım
Aklım dilim gözüm seni yaşamaya yetecek mi
En derin uzuvlarımı seni keşfetmede kullanabilecek miyim.
Arayışlarıma başlarken;
Bir Cafe de oturmana rast geliyorum.
Bir iç çekiyorum;
Bir manzara nasıl başka manzarayı
izler diye.
Bir an kaçırıyorum seni gözlerimin
önünden
Şiir bakışlım diye başlıyorum,
Gözlerine serenat olsun diye,
Tipkı bir cambaz gibi,
Tıpkı bir kuklacı gibi,
Gönül bağıma dizdiğim iple,
Kelimeleri dans ettiriyorum.
Başlıyor kelime dağarcığımdaki iç savaş.
O manzara karşısında dile geliyorum
Bakışların;
Paha biçilmez bir tablo gibi,
Topkapı Sarayında ki eski bir sanat
eseri gibi,
Sadece izliyorum ama dokunamıyorum.
Şiir bakışlım
Neler dizdirdin bana.
Nakış nakış işlettin bana,
Ben de terziyim
Lakin şiir dikiyorum.
Yazıyorum ama yazdığımı
sanıyorum.
Çünkü seni sana anlatamıyorum.
A. D ❤