Bazen göğsün darlaşır. Kelimelere dökmek istersin ama boş sayfaya öylece bakarsın. Şarkı dinlemek istersin ama göğüs ağrın başına ilişir, başın ağrır diye kapatırsın sesleri. Yatağına girersin ama ısıtmaz seni. Sabır dilersin ama geçmez hemencicik o zor musibetler. Kalırsın kimsesiz, yara gibi değil iz gibi kalırsın. İz olarak kalırsın. Sonbaharın sert rüzgârı gibi yakarsın ama esip gidersin de. Felsefeci gibi düşünürsün ama sadece düşünce olarak kalır bazı şeyler içinde. Eskiden hevesle yaptığın şeylerden bıkmış bir hâldesindir. Ya da düştüğünden pert olmuştur dizlerin ve bir daha düşmemek için koşmak istemiyorsundur. Özlüyorsundur. İlla birini olmak zorunda değil, bir hayali, bir hissi, bir seni. Eskileri düşlüyorsundur. Geceleri geç yatıp sabahları geç uyanıyorsundur. Kahvenin dibine uzun uzun bakıyorsundur. Bir film izliyor, oradan dalıyorsundur. Güneşten rahatsız ama gökkuşağını görmek için yanıp tutuşuyorsundur. Derin denizlerde boğulmuşsundur belki de yüzmek yerine. Dağlara çıkmış da oradan itildiğin için düşmüşsündür. Çok üzülmüşsündür. Ne ıhlamur, ne ilaçlar etkilidir buna. Geçiremezsin. Geçiremeyince bitersin. Ama hiçbir zaman hiçbir şeyin tükenemeyeceğini de bilmelisin.
