15 yaşın öfkesiyle bir kibrit çakıp tüm cümlelerimi küle çevirdiğimde, aslında bir devri kapatmıştım. Yıllar süren o dumanlı sessizlik, altı ay önce yerini yeniden kelimelere bıraktı. Şimdilerde o yangından kurtarabildiğim tek şeyi; ruhumun sisini ve sırlarını yazıyorum. 10.08.2004 / Ankara.
Following
Sign up to join the largest storytelling community
or
Stories by Rüzgâr Arınç
Sayıklamalar
Bu bir hikâye değil.
Bu, sessizliğin içinde çoğalan çığlıkların kaydı.
Zihnin sustuğunu sandığın anda başlar...
Sis ve Sır (+18)
"Onu bir kez bile aramadın; çünkü nereye gittiğini değil, nerede olduğunu biliyordun."
Zaman, rayla...
