Kederi çok, rengi silik bir dünyanın rengarenk insanlarıyız. Karanlık ve ışıltılıyız kimi zaman. Martı ya da kafeste bir kuş bazen. Renklerini sildirmek, soldurmak istemiyorum. Gülüşüme engel gölgeler istemiyorum.
Tanrı'nın rüzgarlarında dalgalanan saçlarımın arasına rengarenk çiçekler taktım, en az çiçekler kadar renkli insan kılıfımla, yeşilin içinden huzur olarak, mavide mutluluk yaşıyorum. Dalga köpüklerini izlerken keyifliyim ama geçici olduğunun bilincindeyim. Kuma yazılan yazıların bir anda silineceğinden haberdarım.
Pervaneleri etrafında dönerken ölüme uçtuğu o ışık da benim, kutsal ışığın etrafında dönen pervane de. Aşkça konuşmayı bilmeyenlere sağır, insanca yaşamayı başaramayanlara körüm. Kendi ritmimde kıvrak danslarla hayatıma neşe ve özgürlük katmak benim işim. Ne kurbanım ne de katilim. İnsanım ve olması gerektiği kadar çingeneyim.
